13.5.20

«Σύγχρονα σκλαβοπάζαρα» στα σφαγεία της Γερμανίας

«Σύγχρονα σκλαβοπάζαρα» στα σφαγεία της Γερμανίας


Την ώρα που χαλάρωναν τα μέτρα στη Γερμανία, περισσότεροι από 200 ξένοι εργάτες σε σφαγείο βρέθηκαν θετικοί στον Covid-19. Η συγκυρία έφερε στο φως τις τραγικές συνθήκες εργασίας και διαβίωσής τους, όπως τις περιγράφει σε ρεπορτάζ της η Deutsche Welle.


Ο ρεπόρτερ του γερμανικού καναλιού Miodrag Soric έφτασε στις διώροφες εγκαταστάσεις στο Rosendahl της Βόρειας Ρηνανίας- Βεστφαλίας, όπου τον υποδέχθηκε ένας άνδρας γύρω στα 50 που μίλαγε ελάχιστα Αγγλικά και Γερμανικά. Είπε ότι προέρχεται από τη πόλη Sibiu της Ρουμανίας. Φοράει μια χάρτινη μάσκα που κρέμεται από το λαιμό του. Είναι ένας από τους εργάτες στο σφαγείο Westfleisch, μαζί με άλλους από τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Πολωνία. Οι αρχές έκλεισαν τις εγκαταστάσεις μετά την επιβεβαίωση των κρουσμάτων, που από χθες έφθασαν τα 249, στη συντριπτική τους πλειοψηφία μεταξύ των ξένων εργατών.

Ο Ρουμάνος εργάτης, δεν μπορεί να πει στον δημοσιογράφο πόσοι συμπατριώτες του ζουν στο κτίριο που μένει κι αυτός, πιστεύει περίπου 12 ίσως και περισσότεροι. Εξω από το κτίριο δεν υπάρχει καμία πινακίδα που να λέει ότι βρίσκεται σε καραντίνα.Ούτε επίσημη, ούτε χειρόγραφη.

Εκπρόσωπος του κόμματο των Πρασίνων στην περιοχή η Αν Μόνικα Σπάλεκ λέει στην DW ότι κανένας δεν έχει αναλάβει την ευθύνη για την υγεία των εργατών και τις συνθήκες ασφάλειας. Το πρόβλημα λέει «έχει γίνει μπαλάκι μεταξύ του τοπικού δήμου, της περιφέρειας και του κρατιδίου και κανένας δεν δείχνει πρόθυμος να κάνει κάτι».

Ενας από τους λόγους, σύμφωνα με την Σπάλεκ, είναι ότι οι εργάτες στο σφαγείο Westfleisch, που προέρχονται από την Ανατολική και τη νότια Ευρώπη, έχουν επίσημα προσληφθεί από έναν υπεργολάβο ο οποίος είναι αμφίβολο εάν ακολούθησε τις απαραίτητες διαδικασίες για να εμποδίσει τη μετάδοση του ιού στις εγκαταστάσεις και κυρίως στους χώρους διαβίωσης.

Ο κάθε εργάτης πρέπει να έχει δικό του δωμάτιο, λέει και αυτοί που έχουν μολυνθεί θα πρέπει να απομονωθούν από τους υπόλοιπους και κάποιος να τους προμηθεύει με τα απαραίτητα αντί να βγαίνουν έξω οι ίδιοι για να τα αγοράσουν, όπως γίνεται ακόμα και τώρα. Οσο ήταν εκεί ο δημοσιογράφος της DW, στις εγκαταστάσεις έφθασε μικρό λεωφορείο με εκπροσώπους των τοπικών αρχών, υπαλλήλους της Υπηρεσίας μετανάστευσης και γιατροί. Ετσι άρχισε ο συστηματικός έλεγχος σε 930 εργαζόμενους στο σφαγείο.

Κάτοικοι λένε ότι οι αρχές ολιγώρησαν αφήνοντας αυτούς τους ανθρώπους στην τύχη τους. «Είναι φτωχοί άνθρωποι, ζουν σε βρωμερές εγκαταστάσεις και τους εκμεταλλεύονται», είπε μια γυναίκα στη DW. Τώρα ο κόσμος μιλάει για «υγρούς κοιτώνες και σαραβαλιασμένα σπίτια», και είναι ο κορονοϊός που έφερε στην επιφάνεια αυτήν την εκμετάλλευση.

Το πραγματικό κόστος του φθηνού κρέατος

«Οι ξένοι εργάτες αναγκάζονται να διαβιούν κάτω από απάνθρωπες συνθήκες για να μπορούμε εμείς να τρώμε φθηνό κρέας. Οι πολιτικοί δεν μπορούν πλέον να αγνοούν τα όσα διαδραματίζονται στα γερμανικά σφαγεία», σχολιάζει ο Miodrag Soric, εξηγώντας τον μηχανισμό του κέρδους και για καταναλωτές και για επιχειρήσεις στις πλάτες φτωχών ανθρώπων.

Φυσικά, γράφει, «τα σφαγεία Westfleisch, που είναι η τρίτη μεγαλύτερη επιχείρηση επεξεργασίας κρέατος στη Γερμανία, έχουν διαβεβαιώσει ότι φέρουν την ευθύνη για τους εργαζόμενους τους. Αλλά εάν κοιτάξει κανείς με μεγαλύτερη προσοχή θα διαπιστώσει ότι στα χαρτιά η επιχείρηση έχει έναν πολύ μικρό πραγματικών εργαζομένων. Οι περισσότεροι εργάτες της βιομηχανίας έχουν προσληφθεί από υπεργολάβους κι όχι από τα ίδια τα σφαγεία. Η βιομηχανία κρέατος βασίζεται σε αυτό το παράθυρο του νόμου για να μειώσει το κόστος της. Επομένως στα χαρτιά επιχειρήσεις σαν την Westfleisch δεν φέρουν καμία ευθύνη για τις απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης των εκατοντάδων ξένων εργατών.»

Από την άλλη πλευρά, οι υπεργολάβοι υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση θα έπρεπε να ορίζει και να επιβάλει τους βασικούς κανόνες για την εργασία και την υγιεινή. Αλλά στη Γερμανία αυτό είναι ευθύνη των δήμων και των ομοσπονδιακών κρατιδίων. Και κάπως έτσι ο ένας πετάει το μπαλάκι στον άλλον και κανένας δεν προσφέρεται να παρέμβει. Είναι κοινό μυστικό εδώ και χρόνια ότι οι εργάτες από την ανατολική και τη νότια Ευρώπη σκοτώνονται για να κάνουν τη δουλειά στα γερμανικά σφαγεία και να υποφέρουν ζώντας σε απάνθρωπες συνθήκες και χώρους. Ολοι γνωρίζουν- γράφει ο Soric- η γερμανική βιομηχανία κρέατος είναι τόσο ανταγωνιστική, που εξάγει προϊόντα μέχρι την Κίνα. Οι γερμανικές εταιρείες μπορούν να προσφέρουν φθηνότερα προϊόντα απ'ότι οι παγκόσμιοι ανταγωνιστές τους. Αλλά για να κρατηθούν οι τιμές τόσο χαμηλές, κάποιοι πληρώνουν το κόστος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου