30.9.21

Σταυρούπολη: Η μαζική, ενωτική και μαχητική πορεία έστειλε ηχηρό αντιφασιστικό μήνυμα



Σχόλιο από το «Ξ» Θεσσαλονίκης

Η αντιφασιστική συγκέντρωση και πορεία που έγινε χθες Τετάρτη 29/9 το απόγευμα στη Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης ήταν μια πραγματική ανάσα αισιοδοξίας, που ανέβασε το ηθικό και την μαχητική διάθεση του κινήματος, ύστερα από ένα μπαράζ φασιστικών επιθέσεων έξω από το 1ο και 2ο ΕΠΑΛ της περιοχής. 

 Η συγκέντρωση ήταν πολύ μαζική και δεν μπορεί να γίνει ακριβής υπολογισμός των ατόμων που συμμετείχαν, ίσως πάνω από 4.000. Ήταν η πιο μαζική τοπική αντιφασιστική συγκέντρωση που έγινε ποτέ στην περιοχή, και μπορεί να συγκριθεί μόνο με τις μεγάλες αντιφασιστικές κινητοποιήσεις που έγιναν στο κέντρο της πόλης σε προηγούμενα χρόνια. 

Αυτό δείχνει τα υγιή αντανακλαστικά της κοινωνίας και ειδικά του νεολαιίστικου κινήματος, το οποίο μετά το αρχικό σοκ συνειδητοποίησε ότι η μάχη ενάντια στο φασισμό δεν τελείωσε με τη δίκη και την καταδίκη της Χρυσής Αυγής, ότι οι φασίστες επιχειρούν να ξανασηκώσουν κεφάλι κι ότι χρειάζεται μαζική απάντηση στη Σταυρούπολη. 

Σε αυτά τα πλαίσια κεντρικό ρόλο έπαιξε και ο ενωτικός χαρακτήρας της συγκέντρωσης από όλα τα κομμάτια του κινήματος: ΚΚΕ, εξωκοινοβουλευτική αριστερά, αντιεξουσιαστικός χώρος καλέσαν στην ίδια συγκέντρωση (με δικά τους ξεχωριστά βέβαια καλέσματα)  και ανέλαβαν με έναν άτυπο συντονισμό την περιφρούρηση των προσβάσεων στην πλατεία και πορεύτηκαν με ενιαίο τρόπο. Αυτό αποτελεί ένα σημαντικό προχώρημα σε σχέση με τον κατακερματισμό που χαρακτηρίζει την Αριστερά γενικά και την «αδυναμία» της να δράσει από κοινού ακόμα και πάνω στα πιο απλά ζητήματα. 

Οι εικόνες, τα βίντεο και οι μαρτυρίες που κυκλοφόρησαν τις τελευταίες μέρες από τις επιθέσεις, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για το ποιόν των επιτιθέμενων. Ταμπουρωμένοι εντός του σχολείου, με διευκόλυνση από καθηγητές, επιτίθενται σε φοιτητές που κάνουν ειρηνική συγκέντρωση-παρέμβαση έξω από το σχολείο, με μολότωφ, πέτρες και σιδηρολοστούς. Την ίδια στιγμή τραμπούκιζαν και χτυπούσαν και μαθητές/τριες του σχολείου – στάση που αποτελεί κίνδυνο για όποιον θέλει να εκφραστεί και μέσα στο σχολείο. 

Η αστυνομία που στην αρχή τηρούσε στάση αδιαφορίας και παρατηρητή, κάτω από την πίεση του κινήματος και τις προκλήσεις των φασιστών, αναγκάστηκε τελικά να παρέμβει και να προχωρήσει σε προσαγωγές και συλλήψεις. Τότε , αποκαλύφθηκαν τα μαχαίρια, οι σιδερογροθιές κλπ που κουβαλούσαν πάνω τους οι φασίστες. Στη συνέχεια, όταν η έρευνα προχώρησε στα σπίτια των συλληφθέντων, βρέθηκαν μέχρι και όπλα!




Πρόκειται για οργανωμένο σχέδιο φασιστικών ομάδων, όπως φαίνεται και από τα ηλεκτρονικά μηνύματα που αντάλλασσαν δημοσίως σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης. 





Αυτό επιβεβαιώνεται πλήρως και από τις ανακοινώσεις στήριξης στους «εθνικιστές μαθητές» που εξέδωσαν η τοπική συμμορία της Χρυσής Αυγής και οι φασίστες-εθνικιστές του «Ιερού Λόχου».

Όσοι προσπαθούν να προσφέρουν άλλοθι στους φασίστες ρωτώντας «τι δουλειά είχαν οι φοιτητές έξω απ’ το σχολείο» η απάντηση είναι ότι πήγαν να μοιράσουν κείμενα των φοιτητικών συλλόγων ενάντια στην Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής και τις αντιεκπαιδευτικές πολιτικές της ΝΔ.

Συνεπώς αυτό που είχαμε στη Σταυρούπολη δεν ήταν καθόλου μια «σύγκρουση άκρων», αλλά φασιστικά μαχαίρια εναντίον μιας πολιτικής παρέμβασης που έγινε με αφορμή τις αντι-εκπαιδευτικές πολιτικές της κυβέρνησης. 

Και βέβαια, ακόμα κι αν δεν έκαναν παρέμβαση οι φοιτητές έξω από το ΕΠΑΛ, το κεντρικό πρόβλημα είναι οι οργανωμένες ομάδες φασιστών μέσα στα σχολεία. Απέναντι σε αυτό το γεγονός δεν μπορεί κανείς να στέκεται «στη μέση». Ή τοποθετείται ενάντια στους φασίστες ή τους ανέχεται – με τα εγκληματικά αποτελέσματα που βιώσαμε τα προηγούμενα χρόνια.

Τα γεγονότα της Σταυρούπολης ασφαλώς δεν είναι μεμονωμένα και ασφαλώς το πρόβλημα δεν τελειώνει με μια μαζική αντιφασιστική συγκέντρωση. Πριν λίγες μέρες πάλι, Χρυσαυγίτες έκαναν μοίρασμα σε σχολείο της Πυλαίας, ενώ ακροδεξιοί επιτέθηκαν και στο κινηματικό μπλοκ στην πορεία του Pride το Σάββατο 25 Σεπτέμβρη. 

Τα παραπάνω δείχνουν ξεκάθαρα ότι αν και συμπληρώνεται 1 χρόνος από την ιστορική 7ηΟκτώβρη του 2020 όταν και καταδικάστηκε σύσσωμη η ηγεσία της Χρυσής Αυγής και στελέχη της που τώρα είναι σε άλλα φασιστικά μορφώματα, όχι μόνο δεν έχουμε ξεμπερδέψει με τον φασισμό αλλά προσπαθεί να ανασυγκροτηθεί ξεκινώντας μάλιστα από σχολεία. Αυτό πρέπει να σημάνει «συναγερμό» για την Αριστερά και το αντιφασιστικό κίνημα.

Σε ένα κομμάτι των μαθητών και των κατοίκων της περιοχής αυτή τη στιγμή κυριαρχεί ο φόβος. Αυτό πρέπει να «σπάσει». Ο τρόπος είναι: 

  • Η εντατική αντιφασιστική δράση που να περιλαμβάνει παρεμβάσεις σε σχολεία και στη γειτονιά για το τι πραγματικά πρεσβεύουν οι φασίστες. 
  • Σε αυτό μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο εκτός από τις αντιφασιστικές συλλογικότητες και οι σύλλογοι εκπαιδευτικών και γονέων και κηδεμόνων. 
  • Να γίνουν εκδηλώσεις-συζητήσεις στις γειτονιές και τα σχολεία για την άνοδο της Χρυσής Αυγής και πως πρέπει να αντιμετωπίσουμε τους φασίστες. 
  • Να αναβαθμιστεί ο χαρακτήρας της επετείου του ενός χρόνου από την καταδίκη της Χ.Α. ως εγκληματικής οργάνωσης αλλά και της επετείου της 17 Νοέμβρη στα σχολεία.
  • Να χτιστούν αντιφασιστικές επιτροπές στις γειτονιές. 
  • Η ομοσπονδία των εκπαιδευτικών, ΟΛΜΕ, να πάρει πρωτοβουλίες σε σχέση με τα παραπάνω σε συνεργασία με αντιφασιστικές/αντιρατσιστικές συλλογικότητες
  • Ο ενωτικός χαρακτήρας της χθεσινής συγκέντρωσης ήταν ένα βασικό στοιχείο της επιτυχίας της, που πρέπει να κρατήσουμε για το επόμενο διάστημα με στόχο το αντιφασιστικό μέτωπο να διευρυνθεί με μαζικούς φορείς, μαθητές, φοιτητικούς συλλόγους και εργατικά σωματεία/συνδικάτα.

Το κεντρικό συμπέρασμα που πρέπει να βγει από την εμπειρία της προηγούμενης δεκαετίας είναι ότι πρέπει να δράσουμε και να σταματήσουμε την επανεμφάνιση των φασιστών έγκαιρα, προτού ξαναρίξουν ρίζες στην κοινωνία και είναι αργά. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου