31.5.17

Σήμερα έφυγα από τη δουλειά | Μου ζήτησαν να φτιάξω τούρτα με αγκυλωτούς σταυρούς...

Όσο υπάρχουν άνθρωποι σαν τον Lazaros Ozricfox θα μείνουμε εδώ, να ελπίζουμε και να αγωνιζόμαστε:
» Σήμερα έφυγα απο την δουλειά. Μου ζήτησαν να φτιάξω τούρτα με αγκυλωτούς σταυρούς-μαίανδρους και δεν συμμαζεύεται, για κάποιον χρυσαυγίτη προφανώς. Ίσως ακόμα και για κάποιο επίσημο στέλεχος της ναζιστικής-φασιστικής οργάνωσης των μιασμάτων και απόσκατων διπόδων που καίνε άδικα οξυγόνο στον πλανήτη.

ΝΑ ΠΑΤΕ ΝΑ ΓΑΜΗΘΕΙΤΕ. ΔΕΝ ΤΟ ΔΕΧΟΜΑΙ. ΑΡΝΟΥΜΑΙ. ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ.

Αυτή ήταν η απάντησή μου μεταξύ άλλων που δεν θυμάμαι τωρα ακριβώς. Εννοείται ότι τους έστειλα στο διάολο όλους. Απο την πωλήτρια Αλβανικής καταγωγής που χαζογέλαγε μέχρι τον μάστορα και φυσικά τον μαφιόζο εργοδότη. Εννοείται την ώρα που τους έβριζα και μου είπε ο μάστορας «μη νευριάζεις θα την κάνω εγώ» είπα πως εγω δεν δέχομαι ούτε δευτερόλεπτο να βρίσκομαι όχι δίπλα, αλλά ούτε δέκα τετράγωνα μακριά σε κάποιον μαλάκα που θα ζωγραφίζει ναζιστικά σύμβολα πάνω σε τούρτες και μάλιστα να μου προβάλουν ως επιχείρημα το γελοίο: η δουλειά πάνω απ’ όλα..

ΟΧΙ ΓΑΜΩ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΣΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠ´ ΟΛΑ.

Πάνω απ’ όλα είναι η αξιοπρέπειά μας. Πάνω απ’ όλα είναι η αυτονομία μας. Οι αξίες μας, η ιδεολογία, οι αρχές μας. Όσο κι αν δεν το θέλουν κάποιοι υπάρχει κόσμος που δεν σκύβει το γαμήδι το κεφάλι του για πέντε ψωροδίφραγκα. Και δεν είναι ότι δεν τα έχω ανάγκη. Δεν είναι ότι δεν έχω υποχρεώσεις. Είναι η Γαμημένη η ντροπή που θα με κυνηγούσε μια ζωή όπως και σε άλλες περιπτώσεις που δεν ξεπουλήθηκε το τομάρι μου για τα σκατένια πρότυπα του κωλόκοσμου που εντάξει.. Δεν θα σωθεί, Ποτέ, δεν θα φτιάξει, Ποτέ, κυρίως αν είχαμε να ελπίζουμε σε κάτι, να καλυτερέψει κάπως…όχι. Ποτέ.

Όμως δεν θα έλεγα δεν λέω και δεν θα πω ΞΕΦΤΥΛΙΣΜΕΝΑ ΝΑΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ.

Ξεφτυλισμένα ναι παντού.. Αν κάτι μπορούμε να κάνουμε σε κάποιες στιγμές που μας δίνεται η ευκαιρία, είναι να λέμε ένα ωραίο καθαρό λυτρωτικό και άγιο ΟΧΙ στα σκατά.

Έχω μια ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ πάνω απο το κεφάλι μου. Την ιδεολογία, τις αρχές και τις αξίες μου. Την Κατερίνα ΓΩΓΟΥ! Επιμένω να το λέω επειδή είναι οδηγός και προσευχή μέσα στην καρδιά, στην ψυχή, στο μυαλό, στο είναι μου, ολόκληρο.
Ε δεν θα το άλλαζα αυτό με όλα τα γαμωλεφτά του κόσμου. ΠΟ-ΤΕ. ΠΟΤΕ ΡΕ Κουφάλες.

Και δεν γίνεται, άλλα να γράφουμε και άλλα να κάνουμε.
Όχι άλλο να λέμε ..και άλλο να γίνεται.

Δεν γίνεται να γράφω για την αναρχία, την κοινωνική απελευθέρωση, την ελευθερία, την προσωπική και κοινωνική αυτονομία, τον έρωτα και την επανάσταση αν είναι να είμαι τιποτένιος.

Όχι δεν είμαι κάποιος σπουδαίος γραφιάς και χεστήκαμε γι’ αυτό. Αλήθεια.
Αλλά το τόσο δα που θα γράψω… Το τόσο δα, αν δεν είναι απο τα έγκατα της ουσίας μου να πάει στον αγύριστο.

Δεν γίνεται να γραφω για το μάταιο και να το σιγοντάρω. Ναι είναι όλα μάταια. Αλλά δεν θα βάλω κι άλλη μια φτυαριά στον τάφο του μισοπεθαμένου κόσμου σας εγώ.
Να βοηθάω και να στηρίζω νοοτροπίες ωχαδερφισμού και δε βαριέσαι τώρα; Όχι.

Αύριο μεθαύριο αυτοί οι μπασταρδοι θα αρχίσουν πάλι τις σφαγές.

Και να πω εγώ ξεφτυλισμένα ναι ρε;

Όχι. Γιατί κάποια όχι ανοίγουν τα μάτια στην κοιμισμένη δύναμη της αξιοπρέπειάς μας. »

Lazaros Ozricfox

Aπό iforinterview.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου