27.11.20

Την Κυριακή στις 8 το βράδυ με live streaming η κλήρωση της λαχειοφόρου του Antinazi Zone

 


Η δίμηνη καμπάνια για την οικονομική ενίσχυση του Antinazi Zone μέσω της ετήσιας λαχειοφόρου αγοράς ολοκληρώνεται αυτή την Κυριακή 29/11. Σε αυτό το διάστημα εκατοντάδες ανταποκρίθηκαν και θέλησαν να στηρίξουν την προσπάθεια που κάνουμε να δοθεί απάντηση στο φασισμό και για να προχωρήσει ο συντονισμός των αντιφασιστικών δυνάμεων σε ολόκληρη την Ελλάδα. Πολλοί και πολλές που δεν γνωρίζουμε αλλά και άνθρωποι που δώσαμε πολλές μάχες στο παρελθόν ενάντια στο φασισμό και τη δράση της Χρυσής Αυγής. Επικοινώνησαν μαζί μας για να προμηθευτούν λαχνούς άνθρωποι από όλα τα μέρη της Ελλάδας για να βοηθήσουν την προσπάθεια που κάνουμε. Και επίσης, συναγωνιστές και συναγωνίστριες από το εξωτερικό που παρακολούθησαν και παρακολουθούν τη δράση του ελληνικού αντιφασιστικού κινήματος και ειδικά τις τελευταίες εξελίξεις με την καταδίκη της Χρυσής Αυγής.

Για εμάς αυτή η μεγάλη ανταπόκριση αποτελεί εγγύηση ότι ένα σημαντικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας θα είναι παρόν στις επόμενες μάχες ενάντια στο φασισμό και ότι τα αντιφασιστικά αντανακλαστικά του είναι ενεργά ακόμα και μετά την καταδίκη των ναζί της Χρυσής Αυγής.

Η κλήρωση θα γίνει την Κυριακή, διαδικτυακά με live streaming από τη σελίδα του Antinazi Zone στο facebook στις 8 το βράδυ.

Τα δώρα που θα κληρωθούν:

  • Για τον πρώτο λαχνό: Ένα Laptop HP 255 G7 – 8GB RAM – SSD 256GB
  • Για τον δεύτερο λαχνό: 3 διανυκτερεύσεις στην Άνδρο, για 2 ή 3 άτομα, στο συγκρότημα ενοικιαζόμενων διαμερισμάτων «Ραστώνη» που βρίσκεται στον παραδοσιακό οικισμό Ανεμόμυλοι στη Χώρα της Άνδρου (rastoni-andros.gr). *
  • Για τον τρίτο λαχνό: 2 διανυκτερεύσεις στη Τζιά για 2 άτομα στο συγκρότημα ενοικιαζόμενων διαμερισμάτων «Βιλάι» που βρίσκεται στην Κορησσία.*
  • Για τον τέταρτο λαχνό: 4 διανυκτερεύσεις στη Λεπτοκαρυά Πιερίας για 4 άτομα σε εξοχικό διαμέρισμα.*
  • Για τους πέμπτο και έκτο λαχνό: 2 πακέτα βιβλίων αξίας 50 ευρώ το καθένα.

Όσοι/ες θέλουν να προμηθευτούν λαχνούς ακόμα και τώρα προλαβαίνουν!

Ο κάθε λαχνός κοστίζει 1 ευρώ και μπορείτε να τους προμηθευτείτε μετά από επικοινωνία με τα παρακάτω τηλέφωνα, την σελίδα μας στο facebook ή το σάιτ μας.

Αθήνα: 6976436302

Θεσ/νίκη: 6977646995

Βόλος: 6973322182


Τέλος, μπορείτε να προμηθευτείτε λαχνούς μέσω paypal πατώντας στο παρακάτω link (με χρήση χρεωστικής/πιστωτικής κάρτας) και στη συνέχεια να μας ενημερώσετε μέσω e-mail στο antinazi.yre@gmail.com για να σας στείλουμε τους λαχνούς σας.

Μπορείτε να προμηθεύεστε λαχνούς μέχρι την Κυριακή στις 7μμ. Καλή τύχη!


Πηγη:Εφημερίδα Ξεκίνημα

25.11.20

25 Νοέμβρη: συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στη σεξιστική βία!

 



Οι «Μαχητικές & Ελεύθερες» θα συμμετέχουν στη συμβολική συγκέντρωση που θα πραγματοποιηθεί σήμερα Τετάρτη 25 Νοέμβρη στην πλ. Συντάγματος, στις 17:00

Η 25η Νοέμβρη είναι η παγκόσμια μέρα ενάντια στη βία κατά των γυναικών. Σε αυτά τα πλαίσια, τις προηγούμενες μέρες έχουν αναρτηθεί στη σελίδα των «Μαχητικών & Ελεύθερων» στο fb μια σειρά από σχετικές αφίσες, όπως και η ανακοίνωση την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ


Πηγη:Εφημερίδα Ξεκίνημα

24.11.20

Αφισάκια για την Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας Κατά των Γυναικών

Μιά σειρά από ωραία και καλαίσθητα αφισάκια που έφτιαξαν οι "Μαχητικές & Ελεύθερες", για την 25 Νοεμβρίου, που είναι η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών.











 

Έμφυλη Βία: Αναγνώρισε την – Πάλεψε εναντίον της


 

Ανακοίνωση από τις «Μαχητικές & Ελεύθερες» 

Η 25η Νοέμβρη, η Παγκόσμια Μέρα ενάντια στη Βία κατά των Γυναικών, θα βρει τις γυναίκες στην Ελλάδα και σε πολλές χώρες του κόσμου σε συνθήκες lockdown. Συνθήκες στις οποίες τα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας αυξάνονται κατακόρυφα.

Στην Ελλάδα τον πρώτο μήνα της απαγόρευσης κυκλοφορίας (στο πρώτο κύμα της πανδημίας) τα ποσοστά ενδοοικογενειακής βίας τετραπλασιάστηκαν. Στην Αγγλία τις πρώτες 7 εβδομάδες του lockdown πραγματοποιούταν μία κλήση για περιστατικό ενδοοικογενειακής βίας κάθε 30 δευτερόλεπτα! Στην Ιταλία οι κλήσεις προς τις γραμμές βοήθειας μειώθηκαν σημαντικά, αυξήθηκαν όμως κατακόρυφα τα sms και τα e-mail – μιας και οι γυναίκες δεν μπορούσαν να ξεφύγουν από την επιτήρηση των θυτών ούτε για να πάρουν ένα τηλέφωνο∙ συνολικά οι καταγγελίες περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας αυξήθηκαν κατά 161%.

Η απαγόρευση κυκλοφορίας δεν κάνει βίαιους ανθρώπους που δεν είναι. Ωστόσο οι άνδρες που εκτονώνουν την πίεση και τα νεύρα στις συντρόφους τους, ασκούν εξουσία μέσω της βίας κοκ, εντείνουν αυτές τις συμπεριφορές. Την ίδια στιγμή οι γυναίκες είναι περισσότερο εκτεθειμένες στις βίαιες επιθέσεις, καθώς στην καραντίνα τα ζευγάρια και οι οικογένειες βρίσκονται πολλές περισσότερες ώρες στο ίδιο χώρο, ενώ οι δυνατότητες διαφυγής των γυναικών ελαχιστοποιούνται.

Η βία κατά των γυναικών δεν είναι φαινόμενο της εποχής της πανδημίας. Είναι φαινόμενο της σημερινής κοινωνίας. 

Στην Ελλάδα 1 στις 4 γυναίκες έχει κακοποιηθεί σωματικά ή/και σεξουαλικά τουλάχιστον μια φορά στη ζωή της, ενώ για πολλές γυναίκες αυτή η κακοποίηση είναι συστηματική. Επιπλέον εκτιμάται ότι κάθε χρόνο διαπράττονται 5.000 βιασμοί. Μόνο όμως 150 από αυτούς καταγγέλλονται και ακολουθούν τη δικαστική οδό, ενώ ακόμα λιγότεροι είναι οι δράστες που τελικά τιμωρούνται.

Σε παγκόσμιο επίπεδο θύμα σωματικής ή/και σεξουαλικής βίας πέφτει το 35% των γυναικών σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

Όταν περιστατικά βίας κατά των γυναικών δημοσιοποιούνται στα ΜΜΕ, συνήθως παρουσιάζονται ως εγκλήματα πάθους, αποτέλεσμα ζήλιας, κατανάλωσης αλκοόλ ή ψυχολογικών προβλημάτων από την πλευρά του δράστη κοκ. Με αυτό τον τρόπο προσφέρεται έμμεσα στους δράστες μια δικαιολογία που πολύ σπάνια θα δούμε σε άλλα εγκλήματα.

Η δε ανταπόκριση της αστυνομίας στις καταγγελίες για ενδοοικογενειακή βία μόνο αποτελεσματική δε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί. θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το αντίθετο της αποτελεσματικής. Όταν καταγγέλλεται τηλεφωνικά περιστατικό βίας στο 100 το περιπολικό φτάνει πολύ αργά, συνήθως όταν το επεισόδιο έχει ήδη τελειώσει, ενώ η «έρευνα»  των αστυνομικών στη συνέχεια περιορίζεται σε μερικές ερωτήσεις (συνήθως μπροστά στο θύτη) για το αν η γυναίκα είναι καλά…

Δεν λείπουν βέβαια και οι περιπτώσεις που αστυνομικοί αποτρέπουν κακοποιημένες γυναίκες να καταθέσουν μήνυση εναντίον του κακοποιητή τους. Χαρακτηριστική είναι η καταγγελία που έκανε Το Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών «Διοτίμα» στα τέλη Μάρτη.

«…εξυπηρετούμενη του φορέα μας, που μόλις είχε υποστεί ενδοοικογενειακή βία και σωματική κακοποίηση από το σύζυγό της, κατέφυγε μαζί με τα ανήλικα παιδιά της στο αστυνομικό τμήμα προκειμένου να υποβάλει μήνυση στον κακοποιητή, όπως προβλέπει ο νόμος 3500/2006.

Μάλιστα η γυναίκα είχε μαζί της και μάρτυρες, που αποδείκνυαν το περιστατικό, καθώς και αυτοί είχαν τραυματιστεί στην προσπάθειά τους να την προστατέψουν. Και αυτοί εξέφρασαν τη βούλησή τους να υποβάλουν μήνυση κατά του δράστη.

Σύμφωνα με το νόμο οι αστυνομικές αρχές ήταν υποχρεωμένες: να ερευνήσουν την καταγγελία, να καταγράψουν το περιστατικό στο βιβλίο αδικημάτων και συμβάντων, να ενημερώσουν εγγράφως τον/την Εισαγγελέα.

Αντ’ αυτού, αρνήθηκαν κατηγορηματικά στην επιζώσα και τους μάρτυρες να παραλάβουν οποιοδήποτε έγγραφο και τους απέπεμψαν από το αστυνομικό τμήμα.»

Αυτή η στάση της αστυνομίας εντάσσεται στην γενικότερη εικόνα μιας κοινωνίας όπου το 80% των ανθρώπων που γνωρίζουν ότι μια γυναίκα κακοποιείται από τον σύντροφό της επιλέγει να μη μιλήσει επειδή θεωρεί ότι «είναι ιδιωτικό θέμα». Η αστυνομία αγνοεί στην ουσία τα εγκλήματα ενδοοικογενειακής βίας πατώντας πάνω στην κυρίαρχη κοινωνική αντίληψη και την ίδια στιγμή την τροφοδοτεί και τη δυναμώνει, με τους δράστες να μένουν σχεδόν πάντα ατιμώρητοι.

Αντίστοιχα στην περίπτωση των βιασμών η διαδικασία που ακολουθείται τόσο στο τμήμα όσο και στα δικαστήρια έχει δικαίως χαρακτηριστεί από τα θύματα ως «δεύτερος βιασμός». Διαδικασία που συμπεριλαμβάνει για παράδειγμα ερωτήσεις για το ντύσιμο και τη συμπεριφορά της γυναίκας, για το αν γνώριζε το δράστη, αν είχε προηγουμένως βγει ή φλερτάρει μαζί του κοκ, και καταλήγει με το να επιρρίπτει μέρος της ευθύνης για τον βιασμό στο θύμα αντί για τον θύτη.

Δεν περιμένουμε βέβαια από την αστυνομία να λύσει το θέμα της βίας κατά των γυναικών. Οι τραγικά υψηλοί αριθμοί των γυναικών που πέφτουν θύμα σωματική ή/και σεξουαλικής βίας, το γεγονός ότι το ένα φύλο είναι σε τόσο υψηλό ποσοστό δράστες και το άλλο φύλο θύματα δείχνει ότι μιλάμε όχι για μεμονωμένες περιπτώσεις αλλά για ένα μαζικό φαινόμενο στην κοινωνία∙ για ένα συστατικό στοιχείο αυτής της κοινωνίας.

Ο σεξισμός, η γυναικεία καταπίεση και η βία κατά των γυναικών, που είναι η ακραία έκφρασή της, αποτελούν θεμελιακά στοιχεία του καπιταλιστικού συστήματος. Ένα σύστημα βασισμένο στις ανισότητες, δε θα μπορούσε παρά να ενισχύει και να προωθεί την ανισότητα των φύλων και τη γυναικεία καταπίεση.

Σύμφωνα με μελέτη της Oxfam, η απλήρωτη εργασία των γυναικών σε ολόκληρο τον κόσμο (φροντίδα παιδιών, δουλειές στο σπίτι, φροντίδα άρρωστων μελών της οικογένειας κοκ) ανέρχεται σε 10 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως! Αυτό το στοιχείο είναι ένα δείγμα πώς η γυναικεία καταπίεση εξυπηρετεί το καπιταλιστικό σύστημα: η απλήρωτη εργασία των γυναικών εξοικονομεί από το μεγάλο κεφάλαιο και το κράτος αυτά τα χρήματα, τα οποία διαφορετικά θα επωμιζόταν ή θα διεκδικούνταν να επωμιστούν από τους εργοδότες, τα ασφαλιστικά ταμεία και το κράτος πρόνοιας.

Κανένα κοινωνικό πρόβλημα, καμία καταπίεση, καμία ανισότητα δεν λύθηκε ούτε καν βελτιώθηκε ποτέ από το ίδιο το σύστημα και τους θεσμούς του. Οι γυναίκες, αλλά και όλοι οι καταπιεσμένοι, κερδίσαμε δικαιώματα μέσα από τους αγώνες μας. Το δικαίωμα στην ψήφο, η νομική κατοχύρωση της ίσης αμοιβής, το 8ωρο, το δικαίωμα στην άμβλωση είναι μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα, με τα δυο τελευταία να δέχονται τα τελευταία χρόνια σημαντικές επιθέσεις.

Παράλληλα με τις επιθέσεις όμως τα τελευταία χρόνια έχουμε δει να ξεσπούν εξαιρετικά μαζικά κινήματα γυναικών σε όλο τον κόσμο. Από το «καμία λιγότερη», το κίνημα ενάντια στη βία κατά των γυναικών που ξέσπασε στη Λ. Αμερική το 2015, το «me too» το 2017, οι φεμινιστικές απεργίες της 8ης Μάρτη στις οποίες συμμετείχαν εκατομμύρια γυναίκες το 2018 και το 2019, ο νικηφόρος αγώνας για το δικαίωμα στην άμβλωση στην Ιρλανδία το 2018, το συγκλονιστικό κίνημα των Πολωνών γυναικών εν μέσω πανδημίας και απαγόρευσης κυκλοφορίας που σταμάτησε τα σχέδια της κυβέρνησης για αυστηροποίηση του καθεστώτος των αμβλώσεων, είναι μερικά από τα ορόσημα που δείχνουν το δρόμο.

Για να μην είναι οι νίκες μας όμως προσωρινές και λειψές, ο αγώνας αυτός πρέπει να συνδυαστεί με τον αγώνα για την ανατροπή του σημερινού συστήματος. Ενός συστήματος που δημιουργεί τις ανισότητες και χρησιμοποιεί την καταπίεση των κάθε είδους «αδυνάτων» για να επιβιώνει και να κυριαρχεί.

Πηγη:Εφημερίδα Ξεκίνημα

Αίγυπτος: Αστυνομικοί χρησιμοποίησαν εφαρμογές γνωριμιών εναντίον ΛΟΑΤ ατόμων



Γράφει: Αλέξανδρος Παπασχοινάς

Οι δυνάμεις της αστυνομίας δημιούργησαν πλαστά προφίλ σε πλατφόρμες γνωριμιών ΛΟΑΤ ατόμων για να τα παγιδέψουν, να τα συλλάβουν και να τα ρίξουν στη φυλακή, όπου υποβάλλονται σε κακοποίηση και συστηματικά βασανιστήρια. 

Η ομοφυλοφιλία δεν είναι επίσημα παράνομη στην Αίγυπτο. Τα ΛΟΑΤ άτομα όμως διώκονται βάσει νόμων που ποινικοποιούν «ανήθικες» συμπεριφορές, οι οποίες δεν συνάδουν με τη διδασκαλία των θρησκευτικών ηγετών της χώρας.

Στην επιχείρηση εναντίον των ΛΟΑΤ ατόμων που κάνει το τελευταίο διάστημα, η Αστυνομία ψάχνει επιπλέον παράνομα το περιεχόμενο των κινητών τηλεφώνων τους για να κατασκευάσει κι άλλες κατηγορίες εναντίον τους.

Δεκαπέντε από τα άτομα που συνελήφθησαν μίλησαν στην ομάδα Ανθρωπίνων δικαιωμάτων:

  • «Με εξέπληξε ότι έβλεπα τον άντρα που γνώρισα στο Grindr ως έναν από τους αξιωματικούς. Με χτυπούσαν και με έβριζαν έως ότου υπέγραψα έγγραφα που έλεγαν ότι “εξασκούσα ακολασία” για να εκπληρώσω τις “αφύσικες σεξουαλικές επιθυμίες” μου».
  • «Οι δυνάμεις ασφαλείας μας κακοποίησαν σωματικά και λεκτικά, από χαστούκια μέχρι αποχή από το νερό, ενώ ήμασταν δεμένοι για μέρες».
  • «Με έβαλαν σε ένα κελί σαν κλουβί, στο μέγεθος ενός καταψύκτη. Με ρώτησαν για την ιδιωτική μου ζωή, το φύλο και την χειρουργική μου επέμβαση, καθώς και για την σχέση μου με άλλους ακτιβιστές» Malak el-Kashif, 20 ετών, πολιτική ακτιβίστρια και διεμφυλική.
  • «Είχα τη χειρότερη λεκτική κακοποίηση που έχω αντιμετωπίσει ποτέ. Οι αστυνομικοί μου απαγόρευαν να πάω στο μπάνιο για δύο ημέρες. Με υπέβαλαν σε αναγκαστική εξέταση πρωκτού. Με κακοποίησαν σεξουαλικά»

Οκτώ ήταν τα συλληφθέντα άτομα που μίλησαν στην Ομάδα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ήταν θύματα σεξουαλικής βίας, ενώ πέντε υποβλήθηκαν χωρίς την άδεια τους σε πρωκτικές εξετάσεις. Μια 28χρονη ακτιβίστρια αιμορραγούσε για τρεις ημέρες αφού οι αστυνομικοί την υπέβαλαν σε υποχρεωτικές «εξετάσεις» γεννητικών οργάνων ως μέρος των λεγόμενων «εξετάσεων παρθενίας».

Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που ακούμε για την Αίγυπτο όσον αφορά την καταστολή της ΛΟΑΤ κοινότητας. Λίγα χρόνια πριν είχαμε τη σύλληψη και το βασανισμό της Sara Hegazy.

Η Sara, σοσιαλίστρια, συγγραφέας και ΛΟΑΤΚΙ ακτιβίστρια συνελήφθη το 2017 από την αστυνομία, αφού βρέθηκε σε φωτογραφία της να σηκώνει μια σημαία ουράνιου τόξου σε συναυλία του λιβανέζικου ροκ συγκροτήματος Mashrou’ Leila – μέλος του συγκροτήματος είναι ανοιχτά λεσβία. Η Sara βασανίστηκε για μήνες από την αστυνομία και κακοποιήθηκε σεξουαλικά επανειλημμένα. Τελικά οδηγήθηκε στην αυτοκτονία τρία χρόνια αργότερα, μην μπορώντας να αντέξει όσα πέρασε στη φυλακή.

Το καθεστώς δικτατορίας του Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, προέδρου της Αιγύπτου, χρησιμοποιεί καθημερινά πολιτικές μίσους, σκοταδισμού και καταπίεσης προς οτιδήποτε δεν είναι οπισθοδρομικό. Η αστυνομική βία και η καταστολή δεν είναι μόνο φαινόμενο της Αιγύπτου αλλά της δεξιάς και της ακροδεξιάς, όπως παρατηρείται και στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ στα μεγάλα κινήματα που αναζωπυρώνονται το τελευταίο διάστημα. Ωστόσο στα δικτατορικά καθεστώτα όπως αυτό του Α. Φ. Σίσι είναι πολύ πιο ακραία. 

«Η διεθνής σιωπή όμως είναι τρομακτική»,

δήλωσε ο Ράσα Γιούνς, ερευνητής για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Και πως θα μπορούσε να μην είναι από την πλευρά των κυβερνήσεων των λεγόμενων «ανεπτυγμένων» χωρών που τα τελευταία χρόνια περνούν νόμους που περιορίζουν τις ελευθερίες, ενώ αυξάνουν την καταστολή ενάντια στα κινήματα.

Πρέπει να μαθαίνουμε από τα χτυπήματα στους συνανθρώπους μας και όχι να γονατίζουμε αλλά να γινόμαστε δυνατότεροι και να φωνάζουμε πιο δυνατά για τα δικαιώματά μας. Και οι κάτοικοι της Αιγύπτου έχουν δικαίωμα να ζουν σε μια κοινωνία με ελεύθερη έκφραση, ίσα δικαιώματα για όλους, όλες, όλ@, με δωρεάν παιδεία, εργασία και, στέγη. Είμαστε μαζί με κάθε καταπιεσμένο λαό και θα συνεχίσουμε να πολεμάμε μέχρι να τα κατακτήσουμε.


Πηγη:Εφημερίδα Ξεκίνημα

Γαλλία: Πέρασε ο νόμος που απαγορεύει την καταγραφή της αστυνομικής αυθαιρεσίας

 



Γράφει: Γιώργος Φράγκος

Παρά τις μεγάλες διαδηλώσεις μιας εβδομάδας και τις αντιδράσεις των δημοσιογραφικών ενώσεων και των οργανώσεων για τα δικαιώματα, οι βουλευτές της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης υπερψήφισαν τον νόμο που απαγορεύει τη φωτογράφιση αστυνομικών εν ώρα υπηρεσίας. Η επίμαχη τροπολογία εγκρίθηκε το βράδυ της Παρασκευής  με 146 ψήφους υπέρ και 24 κατά. Το συγκεκριμένο άρθρο είναι κομμάτι του νομοσχεδίου για τη λεγόμενη «καθολική ασφάλεια», το οποίο απαγορεύει την καταγραφή της δράσης της αστυνομίας  από οποιονδήποτε και προβλέπει ποινή ενός έτους φυλάκισης και επιπλέον πρόστιμο 45 χιλιάδων ευρώ.

Με ικανοποίηση ο Γάλλος υπουργός Εσωτερικών Ζεράλ Νταρμανέν δήλωσε ότι έτσι επιβεβαιώνεται η ισορροπία ανάμεσα στην ελευθερία της ενημέρωσης και στην προστασία των αστυνομικών δυνάμεων.

Η έγκριση του νόμου «φονέα των ελευθεριών», όπως χαρακτηρίζεται από τους διαδηλωτές, προκάλεσε ένα δεύτερο κύμα αντιδράσεων αφού προσφέρει απλόχερα μια άνευ προηγουμένου κάλυψη στην αστυνομία. Επιπλέον, η εν λόγω νομοθετική ρύθμιση θεωρείται από τις δημοσιογραφικές ενώσεις και από τις οργανώσεις υπεράσπισης των δικαιωμάτων ένα εμπόδιο της στην ελεύθερη πληροφόρηση. Και πράγματι απαγορεύοντας σε δημοσιογράφους και πολίτες να καταγράφουν την άγρια καταστολή ή περιστατικά βίας, εκτροπής και αυθαιρεσίας των αστυνομικών δυνάμεων καθιστά δυσκολότερη την λογοδοσία για δυναμώνει ακόμα περισσότερο την κατάχρηση εξουσίας.

Το νέο νόμο κατήγγειλαν η Διεθνής Αμνηστία και οι Δημοσιογράφοι χωρίς σύνορα, οι οποίοι δίνουν έμφαση και στις γενικές εκφράσεις και τις ασάφειες του νόμου, οι οποίες θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για να λογοκρίνεται οποιαδήποτε σχετική κριτική στην αστυνομία και να καλύπτονται όλα τα περιστατικά αστυνομικής βίας.

Ο «νόμος φονέας των ελευθεριών» προκάλεσε την οργή χιλιάδων διαδηλωτών που κατέβηκαν στον δρόμο σε μια σειρά πόλεων της Γαλλίας εναντίον του. Πολλοί διαδηλωτές φορούσαν κίτρινα γιλέκα του ομώνυμου αντικυβερνητικού κινήματος που μετράει δύο χρόνια ύπαρξης. Στην πλατεία Τροκαντερό στο δυτικό Παρίσι, αριστεροί ακτιβιστές και μέλη των συνδικαλιστικών οργανώσεων  αλλά και δημοσιογράφοι φώναζαν : «Όλοι θέλουν να βιντεοσκοπούν την αστυνομία» ενώ υπήρχαν πλακάτ με συνθήματα όπως «Θα κατεβάσουμε τα κινητά μας όταν κατεβάσετε τα όπλα». Πέρα από το Παρίσι, υπήρχαν κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις σε αρκετές πόλεις και θα συνεχιστούν αφού έχουν προγραμματιστεί ανάλογες στη Μασσαλία, τη Λίλ, το Μονπελιέ, τη Ρεν και το Σεντ Ετιέν.

Για άλλη μια φορά βλέπουμε, μέσα στο γενικότερο πλαίσιο κυβερνητικής υποκρισίας, την προσπάθεια συγκάλυψης της αστυνομικής αυθαιρεσίας εις βάρος των κινημάτων. Είναι πλέον κατανοητό ότι η καταστολή και η περιστολή των δικαιωμάτων είναι χαρακτηριστικό της εποχής που ζούμε. Περιστατικά ωμής βίας, άγριας καταστολής και επίθεσης στα δημοκρατικά δικαιώματα όπως είδαμε και στη χώρα μας ανήμερα της επετείου του Πολυτεχνείου είναι  μέρος του πακέτου των πολιτικών πρακτικών που εφαρμόζουν κυβερνήσεις διεθνώς για να επιβάλουν νέα νεοφιλελεύθερα μέτρα και πολιτικές. Τα κινήματα διεθνώς πρέπει να προετοιμαστούν και να οργανώσουν τις αντιστάσεις τους στις επιθέσεις που δεχόμαστε και σε αυτές που έρχονται!


Πηγη:Εφημερίδα Ξεκίνημα

21.11.20

«Δεν νιώθω ασφαλής ως πολίτης»

 



Την αντίδραση του δικαστηρίου προκάλεσε η κατάθεση αστυνομικού που παρακολουθούσε άπραγος την επίθεση των χρυσαυγιτών στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο της Ηλιούπολης ● Για την καταδρομική επίθεση κατέθεσε ο Παναγιώτης Δριμυλής, ενώ ο Παναγιώτης Τσαφολόπουλος περιέγραψε τον φόβο που προκαλούσε η εγκληματική οργάνωση το 2013

Ο αστυνομικός Νίκος Γιαννόπουλος, που ήταν παρών σε ό,τι έκανε το τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την επίθεση στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο «Συνεργείο» της Ηλιούπολης, τον Ιούλιο του 2013, προκάλεσε την αντίδραση της έδρας του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου με τη χθεσινή κατάθεσή του. Πρόκειται για τον αστυνομικό που ήταν στην ομάδα ΔΙΑΣ του Ελληνικού, είδε τη μοτο-πορεία και έλαβε εντολή «να τους ακολουθήσετε και καμία άλλη ενέργεια».

Καμία ενέργεια δεν έκανε ούτε όταν διαπίστωσε ότι περίπου είκοσι άτομα κατέβηκαν από τα μηχανάκια με κοντάρια στα χέρια και μπήκαν στο «Συνεργείο», προκαλώντας «φασαρία και αναστάτωση». Το μόνο που φρόντισε ήταν να παραμείνει σε απόσταση ασφαλείας καθώς, όπως είπε, «ο χρόνος, ο τόπος και η εν γένει συμπεριφορά των χρυσαυγιτών με έκαναν να κρίνω ότι ανά πάσα στιγμή κινδύνευε η σωματική μου ακεραιότητα».




Πρόεδρος: Δεν ανησυχήσατε ότι μπορεί να κινδυνεύσουν άνθρωποι από τους εξαγριωμένους που μιλούσαν για αίμα [σ.σ.: αναφερόμενη στο σύνθημα «Αίμα, τιμή, Χρυσή Αυγή»];

Μάρτυρας: Από την εμπειρία μου ως αστυνομικού δεν διέβλεπα ότι κάποιος κινδύνευε.
Πρόεδρος: Κατεβαίνουν με τα κοντάρια, ακούγεται φασαρία και διαπιστώνετε φθορές. Ζητήσατε ενισχύσεις;
Μάρτυρας: Η ιεραρχία που ακολουθούμε στην Αστυνομία είναι να υπακούμε, όχι να υποδεικνύουμε στους ανωτέρους μας τι εντολές θα δώσουν.
Πρόεδρος: Αν εκείνη τη μέρα είχε σκοτωθεί κάποιος, θα είχατε ευθύνη;
Μάρτυρας: Πιθανότατα, αλλά υπάρχει το άρθρο της προσταγής· θα πατούσα πάνω σε αυτό. Απέναντι στις υποχρεώσεις μου εκείνη τη μέρα ήμουν απόλυτα τυπικός και ουσιαστικός.
Πρόεδρος: Ως πολίτης ανησυχώ. Κατεβαίνουν πενήντα μηχανές, σπάνε, κάνουν φασαρία και η Αστυνομία δεν κάνει τίποτα; Να είναι τέσσερις αστυνομικοί μπροστά σε αξιόποινες πράξεις και να μην κάνουν τίποτα; Καθόλου ήσυχη δεν αισθάνομαι και νομίζω ότι εκφράζω όλη την έδρα.

Στοχοποίηση

Για τη στοχοποίηση του «Συνεργείου» από τη ναζιστική οργάνωση επειδή εκεί δημιουργήθηκε το Αντιφασιστικό Μέτωπο Ηλιούπολης, κατέθεσε ο Παναγιώτης Δριμυλής, που βρισκόταν στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο την ώρα της επίθεσης, και περιέγραψε μια ολιγόλεπτη καταδρομική επίθεση, οργανωμένη από τη Χρυσή Αυγή και εκτελεσμένη παρουσία ηγετικών στελεχών της. «Είδα τις μηχανές να σταματούν και συνεπιβάτες με κοντάρια και κράνη να έρχονται προς το μέρος μας. Με χτύπησαν σε όλο το σώμα. Κάποιοι μαθητές έφυγαν τρέχοντας, ένας χτυπήθηκε· οι υπόλοιποι γλίτωσαν κλειδωμένοι στην τουαλέτα με τη δασκάλα».

Ο μάρτυρας υποστήριξε ότι περίοικοι είδαν τον Ν. Μίχο οδηγό μηχανής και ότι η παρουσία του Ι. Λαγού δεν επιβεβαιώνεται μόνο από την πινακίδα του βουλευτικού αυτοκινήτου του, αλλά και από τα μηνύματα που αντάλλαξε με συναγωνιστές του πριν και μετά την επίθεση. Κατέθεσε επίσης για την προαναγγελία της επίθεσης από τον Ηλ. Παναγιώταρο σε ομιλία του στην Τοπική Οργάνωση Νοτίων Προαστίων: «Οσονούπω θα κάνουμε πολύ δυνατή παρουσία στην Ηλιούπολη. Εχουμε ξαναπάει, αλλά λίαν συντόμως, πολύ λίαν, θα κάνουμε τη βόλτα μας κι εκεί, όπως ξέρουμε εμείς, και όποιος έχει τσαγανό και αντίρρηση ας έρθει να μας το πει».

Τον φόβο που προκαλούσε το 2013 η εγκληματική οργάνωση περιέγραψε ο μάρτυρας Παναγιώτης Τσαφολόπουλος, ο γιος του οποίου βρισκόταν στο «Συνεργείο»: «Μου τηλεφώνησε την ώρα που έφευγε τρέχοντας με τον φίλο του να γλιτώσουν. Μου είπε “έγινε χαμός, μας την πέσανε χρυσαυγίτες”. Το μαγαζί μου απέχει 400 μέτρα, του είπα να κλειδωθούν εκεί. Στην πρώτη κατάθεση δεν ανέφερα ότι ήταν ο γιος μου, το είπα στο πρωτόδικο δικαστήριο. Φοβόμουν μη στοχοποιηθεί από τη Χ.Α., τον απέτρεψα από το να ξαναπάει στο “Συνεργείο” αλλά ούτως ή άλλως ο χώρος δεν ξαναλειτούργησε μετά την επίθεση».

Σε λιγότερο από δύο μήνες η Χρυσή Αυγή θα δολοφονούσε τον Παύλο Φύσσα και σε περισσότερο από επτά χρόνια θα καταδικαζόταν για εγκληματική οργάνωση. Ανάμεσα στους καταδικασθέντες είναι και οι κατηγορούμενοι για την επίθεση στο «Συνεργείο» Ι. Λαγός, Ν. Μίχος, Γ. Σταμπέλος και Θ. Μπαρέκας.

● Η δίκη θα συνεχιστεί στις 24 Νοεμβρίου.

Γράφει: Γιώτα Τέσση

Πηγη: ΕφΣυν


ΗΜΈΡΑ ΤΡΑΝΣ ΜΝΉΜΗΣ – TDOR 2020




 350 είναι τα τρανς και φυλοδιαφορετικά θύματα ανθρωποκτονιών που έχουν καταγραφεί (μόνο από πέρσι) παγκοσμίως. Σήμερα είναι η καθιερωμένη ημέρα μνήμης διεμφυλικών (TDoR), για την οποία τα τελευταία δέκα χρόνια γίνεται μια μεγάλη εκδήλωση του Σωματείου Υποστήριξης Διεμφυλικών και Πορεία μέχρι την Βουλή. Φέτος, φυσικά, λόγω των μέτρων το θέμα περιορίζεται αναγκαστικά στο διαδίκτυο.

Ωστόσο και σε αυτές τις συνθήκες, υπάρχουν πράγματα που μπορούν να γίνουν. Από το Κράτος. Παραθέτω τα αιτήματα της τρανς κοινότητας όπως έχουν κωδικοποιηθεί από το ΣΥΔ:

1.Στο πεδίο καταπολέμησης του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας:

Α) Το Υπουργείο Δικαιοσύνης να κινηθεί τάχιστα προς την βελτίωση και τροποποίηση του Άρθρου 82Α του ποινικού κώδικα (ρατσιστικό έγκλημα), στην κατεύθυνση: α) να προσθέσει στις κατηγορίες των προστατευόμενων προσώπων, τα πρόσωπα με νομιζόμενα χαρακτηριστικά καθώς και τους υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και β) την επαναφορά των επαυξημένων ποινών στις περιπτώσεις κακουργημάτων στο ύψος προ της τελευταίας τροποποίησης του ποινικού κώδικα στις περιπτώσεις των εγκλημάτων με ρατσιστικό χαρακτήρα.

Β) Επίσης, την επαναφορά του Άρθρου 361Β του Ποινικού Κώδικα που, που κατά την τελευταία τροποποίηση του Π.Κ., αφαιρέθηκε και αφορούσε την απαγόρευση άρνησης διάθεσης αγαθών και υπηρεσιών με ρατσιστικό υπόβαθρο.

Γ) Την τροποποίηση του ν. 4285/2014 (αντιρατσιστικός νόμος), ώστε να διευρυνθεί το πεδίο καταπολέμησης του ρατσιστικού λόγου και να μην αφορά μόνο την υποκίνηση σε βία, μίσος ή διακρίσεις, αλλά όλο το φάσμα της ρητορικής μίσους.

Δ) Να προχωρήσει σε ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση της δημόσιας διάδοσης, διανομής, παραγωγής ή αποθήκευσης ρατσιστικού υλικού (κατά τις συστάσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης).

E) Ως προς τη διάδοση της ρατσιστικής ρητορικής συγκεκριμένα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο απαιτούνται στοχευμένα και συστηματικά μέτρα για την εξάλειψη του θεσμοποιημένου ρατσισμού. Σ’ αυτήν την κατεύθυνση θεωρούμε ιδιαίτερης σημασίας τη σύσταση της Επιτροπής CERD του ΟΗΕ για τη λήψη μέτρων ώστε να διώκεται η ρητορική του μίσους από πολιτικά πρόσωπα. Μάλιστα, η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών έχει ζητήσει την παροχή στοιχείων για τη δίωξη και τον ποινικό κολασμό τέτοιων πράξεων.

2. Στο πεδίο της ισχυροποίησης της ίσης μεταχείρισης και της απαγόρευσης των διακρίσεων:

Α) Να προσθέσει τον σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα και τα χαρακτηριστικά φύλου στα πεδία: α) της κοινωνικής προστασίας, συμπεριλαμβανομένης της κοινωνικής ασφάλισης και της υγειονομικής περίθαλψης, β) στις κοινωνικές παροχές και τις φορολογικές διευκολύνσεις ή πλεονεκτήματα, γ) στην εκπαίδευση, και, δ) στην πρόσβαση στη διάθεση και την παροχή αγαθών και υπηρεσιών που διατίθενται στο κοινό (συναλλακτικά ή μη), συμπεριλαμβανομένης της στέγης, στο Άρθρο 3, παρ. 2 του ν. 4443/2016.

Β) Να τροποποιήσει τους νόμους: ν. 3896/2010, ν. 3769/2009 και ν. 4097/2012, συμπεριλαμβάνοντας την ταυτότητα και τα χαρακτηριστικά φύλου ως διαστάσεις του φύλου στα πεδία απαγόρευσης των διακρίσεων για λόγους φύλου.

Γ) Όσον αφορά το ιδιαίτερης σημασίας πεδίο της ίσης μεταχείρισης στον χώρο της υγείας: α) Την διασφάλιση της ίσης μεταχείρισης χωρίς διακρίσεις στον χώρο της υγείας ανεξαρτήτως εάν ένα πρόσωπο έχει προχωρήσει σε μεταβολή της καταχώρισης φύλου και ονόματος σε όλες τις γνωματεύσεις, εξετάσεις, συνταγογραφήσεις που θεωρείται ότι έχουν «έμφυλο» χαρακτήρα, β) Την τροποποίηση του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας, ώστε να προστεθεί στο άρθρο απαγόρευσης των διακρίσεων και η ταυτότητα και τα χαρακτηριστικά φύλου, γ) Την πλήρη ασφαλιστική κάλυψη των χειρουργικών επεμβάσεων επαναπροσδιορισμού φύλου, καθώς και να καλύπτεται πλήρως ασφαλιστικά η ορμονοληψία χωρίς συμμετοχή, δ) Την συμμόρφωση της χώρας μας στην απόφαση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας με την αφαίρεση της ονομαζόμενης «διαταραχής ταυτότητας φύλου» απ’ τον σχετικό εθνικό κατάλογο (με συνέπεια και την αντίστοιχη αφαίρεση σε σχετικό Προεδρικό Διάταγμα που αφορά την στράτευση και τα σώματα ασφαλείας), ε) Την απαγόρευση της πρακτικής των χειρουργικών επεμβάσεων στα γεννητικά όργανα που υφίστανται τα ίντερσεξ πρόσωπα σε πολύ νεαρή –ακόμη και βρεφική ηλικία– δίχως τη δυνατότητα συναίνεσης, καθώς και την απαγόρευση της πρακτικής των ονομαζόμενων «θεραπειών μεταστροφής» για λόγους σεξουαλικού προσανατολισμού ή ταυτότητας φύλου, στ) Να άρει την υπάρχουσα πλήρως αναχρονιστική και απαράδεκτη απαγόρευση αιμοδοσίας.

3. Στο πεδίο της νομικής αναγνώρισης της ταυτότητας φύλου:

Α) Να γίνει η διαδικασία εξωδικαστική με βέλτιστη την δήλωση στο Ληξιαρχείο, καθώς επίσης να συντομευθούν μετέπειτα διαδικασίες ώστε να πληρούνται τα ευρωπαϊκά πρότυπα που επιτάσσουν διαδικασίες ταχείες, διαφανείς και με βάση μόνο τον αυτοπροσδιορισμό,

Β) Να αρθούν οι περιοριστικές προϋποθέσεις στα έγγαμα τρανς πρόσωπα, στα ηλικιακά όρια καθώς επίσης να αρθεί η ιατρικοποιημένη διαδικασία για τα πρόσωπα 15-17, ενώ να δίνεται η δυνατότητα μεταβολής των εγγράφων τυχόν τέκνων ώστε να απεικονίζεται και σε αυτά η μεταβολή των εγγράφων των γονέων τους,

Γ) Να προβλέπονται ρητά διαδικασίες για τα μη δυαδικά και ίντερσεξ προσωπα για καταχώριση φύλου Χ ή κενή,

Δ) Να προβλέπονται ρητά διαδικασίες για τα τρανς πρόσωπα αιτούντα διεθνούς προστασίας ή πρόσφυγες, καθώς και μετανάστες,

Ε) Να υπάρξουν επιπλέον ρυθμίσεις που αφορούν την αναγνώριση της ταυτότητας φύλου στα εκπαιδευτικά ιδρύματα (κυρίως στα σχολεία η δυνατότητα ρύθμισης ανεξαρτήτως εάν έχει γίνει μεταβολή των στοιχείων και η δυνατότητα χρήσης τουαλέτας ή αποδυτηρίων σύμφωνα με την ταυτότητα φύλου, και σύμφωνα με τις συστάσεις του Συνηγόρου του Πολίτη, ή ακόμη και η χρήση τουαλέτας ουδετέρου φύλου).

4. Άλλα μέτρα ή καλές πρακτικές:

Α) Αναθεώρηση του εντελώς παρωχημένου νόμου 2734/99 «περί εκδιδομένων με αμοιβή προσώπων». Η σεξουαλική εργασία, πρέπει να διέπεται με τους ίδιους ακριβώς κανόνες και νομοθεσία όπως όλες οι εργασίες, για την προστασία των δικαιωμάτων των ανθρώπων που ασκούν εργασία στο σεξ, αλλά και την εξάλειψη του στίγματος και την προστασία των προσώπων αυτών από τις διακρίσεις και την πλήρη κατοχύρωση εργασιακών δικαιωμάτων.

Β) Αναθεώρηση της νομοθεσίας για τα Σωφρονιστικά Καταστήματα, ώστε να γίνεται απολύτως σεβαστή η έκφραση, ταυτότητα και χαρακτηριστικά φύλου, η προσωπικότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα των τρανς και ίντερσεξ κρατουμένων.

Γ) Τροποποιήσεις στις νομοθεσίες για το άσυλο ώστε: α) Να συμπεριλαμβάνονται στις ευάλωτες κατηγορίες τα LGBTI και ιδιαίτερα τα τρανς και φυλοδιαφορετικά πρόσωπα, β) Να καταργηθεί ο υπάρχον κατάλογος «ασφαλών χωρών» καθώς σε αυτόν συμπεριλαμβάνονται χώρες που πρόσωπα διώκονται λόγω του σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου, ενώ γενικότερα, γ) το χρονικό πλαίσιο να μην είναι τόσο ασφυκτικό, οι τριμελείς επιτροπές να μην είναι αμιγώς δικαστικές καθώς αυτή η ρύθμιση είναι αντισυνταγματική και γενικότερα να υπάρξουν όλες οι εγγυήσεις που επιβάλλει το διεθνές δίκαιο και η υπάρχουσα νομοθεσία έχει κατεβάσει στο μίνιμουμ.

Δ) Συνεχής ενημέρωση / εκπαίδευση των σωμάτων ασφαλείας, εκπαιδευτικών, εργαζομένων σε υπηρεσίες υγείας, κοινωνικών λειτουργών, εργαζομένων στην Υπηρεσία Ασύλου, σωφρονιστικών υπαλλήλων, εργαζομένων σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης και λοιπών εργαζομένων σε ευαίσθητους τομείς παροχής υπηρεσιών σε θέματα διαφορετικότητας και ειδικότερα σε θέματα σεξουαλικού προσανατολισμού, έκφρασης, ταυτότητας και χαρακτηριστικών φύλου.

Ε) Δυνατότητα παροχής ειδικών προγραμμάτων μέσω του ΟΑΕΔ, για την εκπαίδευση, ενημέρωση και απασχόληση των τρανς, φυλοδιαφορετικών και ίντερσεξ προσώπων, στην κατεύθυνση ήδη υπαρχόντων προγραμμάτων για την εκπαίδευση και απασχόληση άλλων ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων που βιώνουν αποκλεισμούς από τον χώρο της εργασίας.

ΣΤ) Δημιουργία μέσω του Εθνικού Συστήματος Υγείας ασφαλούς οδηγού για τα άτομα που επιθυμούν να μπουν στην διαδικασία φυλομετάβασης, που θα περιέχει τις κλινικές-νοσοκομεία με ειδικούς γιατρούς, καθώς και δημιουργία κατευθυντήριων γραμμών κατά των διακρίσεων για λόγους σεξουαλικού προσανατολισμού, έκφρασης, ταυτότητας και χαρακτηριστικών φύλου στις υπηρεσίες υγείας.

Ζ) Μέσα ενημέρωσης: Στην κατεύθυνση της ευαισθητοποίησης και της πρόληψης, απαραίτητα είναι τα εκπαιδευτικά σεμινάρια, αλλά και η διάχυση μηνυμάτων σεβασμού της ετερότητας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στη κατεύθυνση της καταπολέμησης του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας, καθώς επίσης η στοχευμένη παρέμβαση με μηνύματα (τηλεοπτικά, ραδιοφωνικά ή στα έντυπα).

Η) Δημιουργία προγράμματος και κατάθεση σχετικών εγκυκλίων του Υπουργείου Παιδείας κατά των διακρίσεων, στην κατεύθυνση της εμπέδωσης ενός τοίχους κατά των διακρίσεων για τους εκπαιδευτικούς, γονείς, μαθητές, σπουδαστές, φοιτητές και την καλλιέργεια ενός κλίματος κατά της ομοφοβίας και της τρανσφοβίας στα εκπαιδευτικά ιδρύματα όλων των βαθμίδων.


Γράφει: Βασίλης Σωτηρόπουλος

Πηγη:T-Zine.gr

20 NOEMBRIOY 1945-20 NOEMBRIOY 2020 75 XΡONIA ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΝΥΡΕΜΒΕΡΓΗΣ



75 χρόνια μετά τη δίκη της Νυρεμβέργης, δωσίλογοι του Βελγίου όχι μόνο λαμβάνουν συντάξεις από το γερμανικό κράτος, αλλά προσμετράτε ως συντάξιμος ακόμα και ο χρόνος που πέρασαν σε γερμανικές φυλακές ως εγκληματίες πολέμου…

Σαν χθες συμπληρώθηκαν 75 χρόνια μετά την έναρξη της Δίκης της Νυρεμβέργης, μια επέτειο που επέλεξε για συμβολικούς λόγους η Διεθνής Ομοσπονδία Αντιστασιακών / Ένωση Αντιφασιστών (FIR) για την έκδοση δελτίου τύπου, με το οποίο Βέλγοι και Γερμανοί αντιστασιακοί ζητούν να σταματήσει επιτέλους η πληρωμή συντάξεων σε μέλη των Ες-Ες στο Βέλγιο.
Η επιστολή τους αναφέρει συγκεκριμένα:
«Αποτελεί ένα σκάνδαλο δεκαετιών, ότι η ΟΔΓ πληρώνει συντάξεις στρατιωτικής θητείας στις γερμανικές ένοπλες δυνάμεις σε στρατιωτικούς συνεργάτες του ναζιστικού καθεστώτος, τους εθελοντές των Ες-Ες, των συνδέσμων της Βέρμαχτ που παρατάσσονταν κυρίως στο και τα Βαλκάνια.
Παρότι ο αριθμός των συνταξιούχων για βιολογικούς λόγους φθίνει, παραμένει πολιτικό σκάνδαλο, ότι καμία γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση ως σήμερα δεν έχει αμφισβητήσει τη σύνταξη στους δοσίλογους.
Υπενθυμίζουμε: Πριν 75 χρόνια το δικαστήριο εγκληματιών πολέμου καταδίκαζε όχι μόνο τους υπεύθυνους δράστες, αλλά και τις φασιστικές οργανώσεις ως εγκληματικές ενώσεις.
Ωστόσο τα μέλη των συνδέσμων των Ες-Ες και οι συνεργάτες τους λαμβάνουν συντάξεις στρατιωτικής θητείας.
Σε καταδικασμένους εγκληματίες πολέμου προσμετρήθηκαν μάλιστα και οι ποινές φυλάκισης ως χρόνια υπηρεσίας στη Γερμανία, κάτι που οδήγησε σε αύξηση σύνταξης.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες τέτοιες προσαυξήσεις εφαρμόστηκαν και σε δοσίλογους που καταδικάστηκαν στο Βέλγιο.
Καθώς οι στρατιωτικοί συνεργάτες το 1941 πήραν από το Χίτλερ τη δυνατότητα να λάβουν τη γερμανική υπηκοότητα, η γερμανική κυβέρνηση δηλώνει αναρμόδια να δώσει πληροφορίες για «υπηκόους» της σε «ξένη δύναμη» – το Βέλγιο εν προκειμένω.
Ήδη από τις 14 Μάρτη 2019 η βελγική βουλή πήρε με μεγάλη πλειοψηφία μια απόφαση, που λέει πως:
«Η λήψη συντάξεων για δοσιλόγους ενός από τα πιο δολοφονικά καθεστώτα της ιστορίας βρίσκεται σε αντίφαση προς την μνήμη και το ειρηνικό σχέδιο της ευρωπαϊκής ενοποίησης και επιβαρύνει τις καλές διμερείς σχέσεις μεταξύ Βελγίου και ΟΔΓ».
Οι βουλευτές απαιτούν από τη βελγική κυβέρνηση να:
«Ζητήσει από τη γερμανική κυβέρνηση να αναστείλει τις πληρωμές συντάξεων σε Βέλγους δοσιλόγους».
Επιπλέον, αναφέρθηκαν στην αισθητή διαφορά μεταξύ της αποζημίωσης για τα θύματα του ναζιστικού καθεστώτος και των απολαβών των Βέλγων δοσιλόγων.
Διεθνής Ομοσπονδία Αντιστασιακών: «Σταματείστε την πληρωμή συντάξεων σε πρώην μέλη των Ες-Ες»
Το βελγικό κοινοβούλιο επίσης παρότρυνε, μαζί με τη γερμανική κυβέρνηση και το κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας να δημιουργηθεί μια επιστημονική επιτροπή, που θα εξετάζει την περίοδο της κατοχής και το δοσιλογισμό.
Αυτή η απόφαση σχετίζεται με τη μακροχρόνια δουλειά της «Ομάδας Μνήμης» (Groep Herinnering – Group Memoire, GH-GM).
Σήμερα η «Ομάδα Μνήμης» μαζί με την Ένωση Διωχθέντων του ναζιστικού καθεστώτος – Ένωση Αντιφασιστριών και Αντιφασιστών από τη Γερμανία και την Διεθνή Ομοσπονδία Αντιστασιακών, την οργάνωση – ομπρέλα των συνδέσμων βετεράνων και αντιστασιακών οργανώσεων στην Ευρώπη, ζητούν επιτέλους να υλοποιηθούν τα αιτήματα του βελγικού κοινοβουλίου και να σταματήσει η πληρωμή συντάξεων στα πρώην μέλη των Ες – Ες.

Γράφει: Γιώργος Δάρρας

ΕΔΩ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΑΥΛΑΝΔΗ


 Και κάπου εδώ αναβιώνει το παλιό σύνθημα που ακουγόταν στο Πολυτεχνειο, «ΕΔΩ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΑΥΛΑΝΔΗ»


Από το προφίλ του Duke Zappa στο Facebook

19.11.20

Ώμο με –2 μέτρα– ώμο. Τι είδαμε στις 17/11 στον κλοιό της Θεσσαλονίκης




Φωτογραφία του Craig Wherlock


Γράφει: Νίκος Αναστασιάδης

Εδώ και μέρες στην Θεσσαλονίκη συζητούσαμε τι θα κάνουμε για το Πολυτεχνείο. Προβληματισμοί, σχέδια, διαφορετικές απόψεις, ανταλλαγές. Όχι γιατί είμαστε κολλημένοι και σαν τα μουλάρια μαθημένοι να κάνουμε ένα πράγμα ό,τι και να γίνει. Αλλά γιατί το Πολυτεχνείο ήταν μια από τις στιγμές στην ιστορία που απλοί άνθρωποι, με την αυτοθυσία και το πείσμα τους, σε πιο δύσκολες συνθήκες, άλλαξαν τα πράγματα προς το καλύτερο. Απέδειξαν με κόστος ότι καμιά εξουσία, όσο δυνατή και αν φαντάζει, δεν είναι ανίκητη. Και αυτό δεν θέλουμε και δεν μπορούμε να το ξεχάσουμε, μας έχει σημαδέψει.


Η κυβέρνηση αποτελείωσε αυτές τις συζητήσεις. Ενώ η έγνοια μας ήταν πως θα γίνει μια συγκέντρωση που να είναι και να φαίνεται άψογη από άποψη δημόσιας υγείας, η χουντικής έμπνευσης απαγόρευση κάθε διαμαρτυρίας δεν μας άφηνε καμία επιλογή από το να βγούμε στο δρόμο. Όχι πια μόνο «για το πολυτεχνείο» αλλά με αφορμή αυτό, για να μην πέσει άλλη μια ταφόπλακα στα ήδη κουτσουρεμένα δικαιώματα μας.

Στις 17/11 η αστυνομία είχε αποκλείσει το Πολυτεχνείο, όπως και το μεγαλύτερο μέρος του κέντρου, οπότε έπρεπε να βρεθεί ένας άλλος χώρος και τρόπος να συγκεντρωθούμε. Στην Αγίας Σοφίας λοιπόν με Τσιμισκή, με μια αίσθηση σαν να παίζουμε σε ταινία, βρεθήκαμε ακριβώς 3:30μμ, και βγήκαμε στο δρόμο περίπου 300 άτομα, από οργανώσεις της Αριστεράς και κάποιες ομάδες του αντιεξουσιαστικού χώρου.

Με το που βγήκαμε στο δρόμο ΜΑΤ, ΔΙΑΣ, κλούβες κτλ μας απέκλεισαν από όλες τις πλευρές. Η συγκέντρωσή μας τηρούσε πολύ ευλαβικά τις αποστάσεις, και αν τα ΜΑΤ μας άφηναν περισσότερο χώρο θα είχαμε ακόμα μεγαλύτερες. Ζητήσαμε να μας αφήσουν να πάμε με πορεία ως το προξενείο των ΗΠΑ, που βρίσκεται λίγα μέτρα παρακάτω. Η αστυνομία αρνήθηκε. Τους ζητήσαμε τότε να μας αφήσουν να διαλυθούμε, καθώς ήταν μια συμβολική συγκέντρωση, από αυτές που όπως μάθαμε από τον Χρυσοχοϊδη «δεν απαγορεύτηκαν». Η αστυνομία αρνήθηκε και αυτό, ζητώντας να μας ελέγξει όλους, και να μας επιβάλλει πρόστιμα.

Εκεί ξεκίνησε μια επιχείρηση καταστολής που όμοια της είχαμε να δούμε στην πόλη πολλά χρόνια.

Το σκηνικό λοιπόν ήταν το εξής: 300 άτομα κλεισμένα από όλες τις μεριές, περικυκλωμένα από πολλαπλάσιες δυνάμεις πάνοπλων αστυνομικών (σε κάθε έναν από εμάς αντιστοιχούσε ένας «πράσινος» και ένας «μπλε» όπως λέμε).

Είδαμε να μας επιτίθενται και να μας πιέζουν από όλες τις μεριές ώστε να μας συμπτύξουν τόσο και να είμαστε ο ένας πάνω στον άλλο. Η κυβερνητική προπαγάνδα ότι η καταστολή δεν αφορά τα «δημοκρατικά δικαιώματα» αλλά την «δημόσια υγεία» κατέρρευσε με πάταγο μπροστά στην εικόνα.


 


Είδαμε να μας χτυπάνε με γκλοπ και να μας κλωτσάνε, χωρίς κανένα λόγο, καθώς ήμασταν «άοπλοι» και περικυκλωμένοι. Είδαμε το μίσος στα μάτια των «οργάνων της τάξης» απέναντι σε κάθε τι που αμφισβητεί την εξουσία που τους ταΐζει, τους καλύπτει και τους εξοπλίζει ιδεολογικά.

Είδαμε πάνοπλους ρόμποκοπ, με στολές πλήρως εξοπλισμένες και καινούριες, και δεν μπορέσαμε να μην σκεφτούμε ότι αν ήταν το ίδιο καλά εξοπλισμένοι οι γιατροί και οι νοσηλευτές μας, τα νοσοκομεία μας, θα ήμασταν πολύ καλύτερα τώρα. Αν αντί για τις καινούριες μηχανές τους είχαν φτιαχτεί ΜΕΘ, κάποιοι άνθρωποι θα ζούσαν τώρα.

Είδαμε 10 ασφαλίτες με πολιτικά, να ορμούν τρέχοντας μέσα από τα ΜΑΤ, και στα καλά καθούμενα να συλλαμβάνουν κόσμο που απλά στεκόταν στο πεζοδρόμιο. Και δεν μπορέσαμε να μην σκεφτούμε πως η καταστολή για να είναι πετυχημένη πρέπει να είναι άδικη και τυφλή, καθώς ο φόβος έρχεται όταν αισθάνεσαι πως κινδυνεύεις από τα νύχια του κράτους ακόμα και απλά να υπάρχεις, όχι μόνο όταν κάνεις κάτι «δυναμικό» ή «παράνομο».

Όμως είδαμε και κάποια άλλα πράγματα.

Είδαμε τις οργανώσεις της ανατρεπτικής Αριστεράς, με όλα τα προβλήματα που κουβαλάνε, να μπορούν να οργανώσουν κάτω από τη μύτη της αστυνομίας μια συγκέντρωση που έσπασε την απαγόρευση και τη σιγή νεκροταφείου που θέλει να επιβάλλει η κυβέρνηση.

Είδαμε ανθρώπους να στέκονται ώμο με –2 μέτρα– ώμο ο ένας με τον άλλο/η (ή και πιο κοντά όταν αναγκάστηκαν), αποφασισμένοι με προσωπικό κόστος να μην αφήσουν τον κυβερνητικό οδοστρωτήρα να περάσει.

Είδαμε βουλευτές και στελέχη του ΚΚΕ να έρχονται στο σημείο και να απαιτούν από τις αστυνομικές δυνάμεις να χαλαρώσουν τον κλοιό και τελικά να αφήσουν τον κόσμο να φύγει, παρόλο που η συγκέντρωση του ΚΚΕ είχε τελειώσει από ώρα. Δεν είχαμε δει μέχρι τώρα κάτι τέτοιο και ακόμα και τα αυτονόητα πρέπει να θεωρούνται προχωρήματα αυτή την περίοδο.

Είδαμε ανθρώπους να ανοίγουν τα σπίτια τους για να περιθάλψουν και να κρύψουν διαδηλωτές χωρίς να τους ξέρουν. Και να τους κερνάνε τον πιο γλυκό καφέ.

Είδαμε στα μάτια των ανθρώπων εκτός από φόβο, αξιοπρέπεια και περηφάνεια. Όλων αυτών που είμασταν εκεί, αλλά και όλων αυτών που δεν μπορούσαν, και που το μυαλό τους ήταν εκεί μαζί μας. Και αυτό είναι η μόνη ελπίδα για το μέλλον.

Αυτός ο μικρός λαός, των ελευθέρων αγωνιζόμενων ανθρώπων, είναι πολύ πεισματάρης τελικά και δεν το βάζει κάτω παρά τα χτυπήματα. Άλλος ένας λόγος για να χαιρόμαστε που γεννηθήκαμε «μέσα στο μερόνυχτα στερεούμενο τούτο αλώνι [που] οι γενεές δουλεύουν, αγαπούν, ελπίζουν, αφανίζουνται. [Και που] νέες γενεές πατούν τα κουφάρια των πατέρων, συνεχίζουν το έργο απάνω στην άβυσσο και μάχονται»*!


*Νίκος Καζαντζάκης, Ασκητική

Πηγή:Εφημερίδα Ξεκίνημα