17.12.19

Στο «κολαστήριο» της Μόριας τα παιδιά δεν θέλουν να ζουν




Τραγική είναι η κατάσταση με τα ανήλικα προσφυγόπουλα στο κολαστήριο – φυλακή στη Μόρια. Στο ρεπορτάζ του BBC καταγράφεται από ψυχολόγους ότι ανήλικοι αυτοτραυματίζονται και επιχειρούν να βάλουν τέλος στη ζωή τους

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στον καταυλισμό διαμένουν 18.000 μετανάστες και πρόσφυγες, ενώ η δομή έχει κατασκευαστεί για 2.000 άτομα. Από τους 18.000 αυτούς ανθρώπους τα 7.000 είναι παιδιά.
«Το να ακούς παιδιά επτά ή οκτώ ετών να λένε ότι θέλουν να πεθάνουν, είναι κάτι που δεν πίστευα ότι θα άκουγα ποτέ στη ζωή μου» λέει η ψυχολόγος στην κάμερα του BBC. Στην κλινική που έχει στηθεί από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα στον καταυλισμό βλέπουμε ένα επείγον περιστατικό ψυχικής υγείας. Ένας 17χρονος έφηβος μόλις αυτοτραυματίστηκε. «Δεν είναι καλά. Ανέφερε ότι σκέφτεται να το ξανακάνει», λέει η παιδοψυχολόγος ψυχολόγος Άντζελα Μονταρέλι, η οποία έχει αντιμετωπίσει, μόνο τους τελευταίους τρεις μήνες, 20 περιπτώσεις αυτοτραυματισμού και δύο απόπειρες αυτοκτονίας
«Συνήθως ένα παιδί, όταν βιώνει μια τραυματική εμπειρία, χρειάζεται χρόνο και χώρο για να συνέλθει. Η Μόρια δεν επιτρέπει στα παιδιά αυτά να συνέλθουν. Στις προσχολικές ηλικίες… βλέπεις παιδιά να χτυπούν το κεφάλι τους στον τοίχο για παράδειγμα, ή να ξεριζώνουν τα μαλλιά τους. Στις ηλικίες από 12 έως 17 ετών, κάποια παιδιά αρχίζουν να κόβονται ή να μιλούν έντονα για την επιθυμία να πεθάνουν», αναφέρει.  «Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε είναι να χτίσουμε έναν ασφαλή χώρο εμπιστοσύνης, και να τους δώσουμε τη δυνατότητα να αφηγηθούν τις ιστορίες τους. Δουλεύουμε με τα παιδιά για να ενισχύσουμε τα κομμάτια του εαυτού τους που είναι ακόμα πολύ υγιή. Για να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι δεν ευθύνονται για όσα τους συμβαίνουν», συμπληρώνει η παιδοψυχολόγος.
Ο Ζέκρια είναι πρόσφυγας. «Κανείς δεν εγκαταλείπει την χώρα του επειδή το θέλει», δηλώνει. «Έχω δει πολλά παιδιά εδώ. Ζουν σε πολύ άσχημες συνθήκες. Δεν υπάρχει καλή μεταχείριση των ανθρώπων εδώ. Δεν έχουμε αρκετούς γιατρούς ούτε νοσοκόμους, ενώ υπάρχουν και ελλείψεις φαγητού», προσθέτει.  
Τα παιδιά, σε ένα αυτοσχέδιο σχολείο, μαθαίνουν να ζωγραφίζουν, κάνουν γλώσσα αλλά και μουσική. «Αρχίσαμε από το μηδέν. Προσπάθησα να βρω έναν χώρο για σχολείο εδώ, επειδή δεν υπήρχε σχολείο. Τώρα έχουμε τρεις τάξεις, πάνω από 1000 μαθητές και πάνω από 20 δασκάλους. Εδώ απασχολούνται. Έρχονται, κάθονται για δύο-τρεις ώρες, παίζουν και ζωγραφίζουν. Είναι κάτι που έχει σημαντική επίδραση και τους φέρνει ευτυχία», λέει ο Ζέκρια. Το ρεπορτάζ καταλήγει με τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης για μεταφορά προσφύγων από τη Λέσβο στα ηπειρωτικά της χώρας, την επιτάχυνση των διαδικασιών ασύλου (κάτι που όπως γίνεται δεν είναι σε θετική κατεύθυνση, αφού τα αιτήματα θα εξετάζονται γρήγορα και «εύκολα» και ακόμα πιο δύσκολα θα μπορεί κάποιος να καταφέρει να πάρει άσυλο) 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου