20.9.19

Διεθνές ενδιαφέρον για τη δίκη της Χ.Α.

Δημοσιογράφοι και παρατηρητές στην Αθήνα για την επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα και την πολύκροτη δίκη.
Η ανησυχητική άνοδος της Ακροδεξιάς παγκοσμίως υποχρεώνει την Ευρώπη να στρέψει το βλέμμα της στη δίκη της ναζιστικής οργάνωσης, κυρίως όσο πλησιάζει προς το τέλος της και αναμένεται το μήνυμα που θα στείλει η δικαστική απόφαση.
Διεθνή μέσα ενημέρωσης παρακολουθούν όλο και πιο στενά την ακροαματική διαδικασία, ενώ δικηγόροι και οργανώσεις που προασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα ενημερώνονται για την εξέλιξη της υπόθεσης.
Με αφορμή και τις εκδηλώσεις στη μνήμη του Παύλου Φύσσα, βρέθηκαν στην Αθήνα και παρακολούθησαν δύο συνεδριάσεις του Κακουργιοδικείου οι απεσταλμένοι του «Guardian» Ντάνιελ Τρίλινγκ και της «Frankfurter Rundschau» Μάρτιν Σταϊνχάγκεν, η διευθύντρια του Ινστιτούτου Φυλετικών Σχέσεων στην Αγγλία, Λιζ Φέκετε, και ο δικηγόρος Πολιτικής Αγωγής στη δίκη της νεοναζιστικής οργάνωσης NSU, Αλεξάντερ Χόφμαν.
Η «Εφημερίδα των Συντακτών» μίλησε μαζί τους για το διακύβευμα της δίκης της Χρυσής Αυγής, τον ρόλο της ερευνητικής δημοσιογραφίας στην καταπολέμηση του ναζισμού, τη σημασία του αντιφασιστικού κινήματος, τις διαφορές της οργάνωσης του Μιχαλολιάκου με άλλα ναζιστικά μορφώματα και τις διασυνδέσεις ανάμεσα στα ακροδεξιά κόμματα ανά την Ευρώπη.

Ντάνιελ Τρίλινγκ: «Το χρέος της ερευνητικής δημοσιογραφίας»

Βρετανός δημοσιογράφος, εκδότης του περιοδικού New Humanist από τον Σεπτέμβριο του 2013 και συγγραφέας. Εχει ασχοληθεί με την άνοδο του εθνικισμού και έχει γράψει βιβλία για την Ακροδεξιά στη Βρετανία και την προσφυγική κρίση στην Ευρώπη.


«Είχα έρθει στην Ελλάδα το 2012 εν μέσω της κρίσης και εφτά χρόνια μετά με ενδιαφέρει να δω τις επιπτώσεις της καθώς εκτιμώ ότι η κρίση είναι ένα πολύ σημαντικό στοιχείο της συγκεκριμένης δίκης, το οποίο έχει ξεχαστεί.
Αν και η Χρυσή Αυγή κατακρημνίστηκε στις τελευταίες εκλογές, η Ευρώπη θα πρέπει να παραδειγματιστεί από το ναζιστικό αυτό φαινόμενο και να προβληματιστεί από την αποτυχία της όσον αφορά την οικονομική ιδεολογία αλλά και από το ότι δεν καταφέραμε ως κοινωνία να αντιμετωπίσουμε ευρέως τον φασισμό. Και αυτά είναι επίκαιρα και πολύ σημαντικά ερωτήματα. Τα διεθνή ΜΜΕ τείνουν να εστιάζουν στη βία της Ακροδεξιάς όσον αφορά το θεαματικό κομμάτι (βίντεο, φωτογραφίες) και όχι στα αίτιά της και στον τρόπο με τον οποίο αντιστέκεται η κοινωνία. Ωστόσο, αμελώντας το δεύτερο, ουσιαστικά ενισχύουν την ακροδεξιά ατζέντα. Η ερευνητική δημοσιογραφία είναι αναγκαία για να εκθέσει την ιδεολογία της Ακροδεξιάς, η οποία πάντα επιχειρεί να κρύψει κομμάτια της. Θα πρέπει λοιπόν οι δημοσιογράφοι να ενώσουν τα κομμάτια του παζλ, για να εμποδίσουν αυτού του είδους τις πρακτικές και τον κοινωνικό τους αντίκτυπο».

Μάρτιν Σταϊνχάγκεν: «Να βρω τις ομοιότητες με τη Γερμανία»

Δημοσιογράφος που ζει στη Φρανκφούρτη και στον τομέα των ερευνών του είναι η Ακροδεξιά, η οργάνωση NSU, η εσωτερική πολιτική σκηνή και η μετανάστευση. Συνεργάζεται με την εφημερίδα Frankfurter Rundschau και ρεπορτάζ του έχουν δημοσιευτεί στην Zeit Online.

«Με ενδιαφέρει κυρίως να εντοπίσω τις ομοιότητες ή διαφορές των ναζιστικών μορφωμάτων στην Ελλάδα και τη Γερμανία. Να δω τις διασυνδέσεις ανάμεσα στη Χρυσή Αυγή και σε άλλα ακροδεξιά κόμματα, που μπορεί να μη βρήκαν τόση απήχηση αλλά υπάρχουν.
Η δουλειά των δημοσιογράφων είναι να φέρουμε στο φως τη δομή και τις τακτικές που ακολουθούν οι ακροδεξιοί και να βγάλουμε προς τα έξω την προπαγάνδα πάνω στην οποία χτίζουν την πολιτική τους. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί η δημοσιογραφία να συμβάλει στην αντιμετώπιση του ναζισμού.
Η άνοδος της Ακροδεξιάς παγκοσμίως επιβεβαιώνει το ότι αν και θεωρητικά ο αντισημιτισμός αφορά μικρά κομμάτια της κοινωνίας, τελικά εκφράζει πολύ ευρύτερα κοινωνικά στρώματα. Μπορεί να εκμεταλλεύεται τη δυναμική που εκάστοτε δημιουργείται, αλλά ουσιαστικά αυτή η δυναμική πάντα υπάρχει και ο κίνδυνος ελλοχεύει παντού».

Λιζ Φέκετε: «Να συμπαρασταθώ στα θύματα»

Διευθύντρια του Ινστιτούτου Φυλετικών Σχέσεων (IRR) και του Ευρωπαϊκού Ερευνητικού Προγράμματός του. Εργάζεται στο IRR από το 1982 και ασχολείται εκτενώς με τον σύγχρονο ρατσισμό και τον φασισμό, τα δικαιώματα των προσφύγων, τις αντιτρομοκρατικές πολιτικές της Ε.Ε. και την ισλαμοφοβία στην Ευρώπη. Είναι συγγραφέας των βιβλίων «Ενας βολικός εχθρός: ρατσισμός, μετανάστευση και ισλαμοφοβία στην Ευρώπη» και «Το ρήγμα της Ευρώπης: ρατσισμός και η άνοδος της Δεξιάς»


«Η δίκη της Χρυσής Αυγής είναι ένα σημαντικό μάθημα για την Ελλάδα και την Ευρώπη εξαιτίας ενός πολύ σπάνιου χαρακτηριστικού. Οταν ένα ακροδεξιό κόμμα εκλέγεται στο Κοινοβούλιο η βία σταματάει, αλλά εδώ ο κανόνας έσπασε και τα περιστατικά βίας πολλαπλασιάστηκαν. Γι’ αυτό και έχει τεράστιο αντίκτυπο σε όλο το αντιφασιστικό κίνημα πανευρωπαϊκά.
Δεν ήρθα να παρακολουθήσω τη δίκη μόνο με την επαγγελματική μου ιδιότητα, αλλά ως άνθρωπος θέλησα να συμπαρασταθώ στα θύματα και τις οικογένειές τους, ιδίως αυτές τις μέρες που συμπληρώνονται έξι χρόνια από τη δολοφονία Φύσσα, ένα χτύπημα που δεν ήταν καθόλου τυχαίο.
Οι ευρωπαϊκές εφημερίδες -και επιτρέψτε μου να πω ότι η «Εφ.Συν.» είναι ανάμεσα σε εκείνες που αποτελούν εξαίρεση ως προς αυτό- επικεντρώνουν μόνο στα εκλογικά ποσοστά των ακροδεξιών κομμάτων και αφήνουν έξω τη διαδικασία που γεννάει το αυγό του φιδιού. Δεν εξετάζουν πώς οι φασίστες πήραν τις γειτονιές, τι κατάλοιπα άφησαν. Οι δημοσιογράφοι μιλούν για τις φτωχές γειτονιές χρησιμοποιώντας την έκφραση «είναι δύσκολο να τις πλησιάσεις», ενώ το αντιφασιστικό κίνημα λέει «είναι εύκολο να τις αγνοήσεις». Πρέπει το αντιφασιστικό κίνημα να αντισταθεί, αλλά όχι μόνο στους δρόμους, οι δάσκαλοι, οι δημοσιογράφοι, όλοι έχουν ρόλο να παίξουν».

Αλεξάντερ Χόφμαν: «Η δίκη έχει καθοριστική σημασία»

Δικηγόρος από το Κίελο, πολιτική αγωγή στη δίκη της νεοναζιστικής οργάνωσης NSU, στην οποία εκπροσωπούσε δύο θύματα από τη βομβιστική επίθεση στην Κολονία.

«Μείζων διαφορά ανάμεσα στη δίκη της Χ.Α. και του NSU είναι ότι στην πρώτη περίπτωση έχουμε ένα πολιτικό κόμμα που εκπροσωπήθηκε στο Κοινοβούλιο και φαίνεται να αποτελεί τμήμα ενός εγκληματικού δικτύου, ενώ τα μέλη και οι υποστηρικτές του NSU προέρχονται από δίκτυα στρατευμένων ακροδεξιών.
Στη δίκη του NSU, αν κάποιος κατηγορούμενος υπέπεφτε σε αντιφάσεις σε σχέση με τις απολογίες του στους ανακριτές, οι απολογίες εκείνες προβάλλονταν σε βίντεο εντός της δικαστικής αίθουσας. Και αν ο κατηγορούμενος επέμενε, στο δικαστήριο καλούνταν να τοποθετηθεί ο ανακριτικός υπάλληλος που είχε υπογράψει την απολογία.
Η δίκη της Χρυσής Αυγής έχει καθοριστική σημασία επειδή η μάχη με το νεοναζιστικό NSU δεν ολοκληρώθηκε με τη δίκη. Το NSU δεν ήταν παρά μόνο ένας μικρός κλάδος ενός κινήματος που προέβη σε ένοπλες δράσεις, όμως άλλα τμήματα του ίδιου δικτύου συνεχίζουν να εργάζονται και μάλιστα διεθνώς».

Γράφει: Γιώτα Τέσση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου