16.10.18

Κλεμάν Μερίκ, όπως Παύλος Φύσσας

Στις 5 Ιουνίου 2013 ο Κλεμάν Μερίκ δέχτηκε τα δολοφονικά χτυπήματα τριών σκίνχεντ νεοναζί στο κέντρο του Παρισιού, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο κλινικά νεκρός και πέθανε μία μέρα μετά. Ηταν 18 ετών, φοιτητής στο Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών του Παρισιού, ακτιβιστής κατά του σεξισμού και της ομοφοβίας και είχε ενταχθεί στην Αντιφασιστική Δράση Παρισιού-Προαστίων που αγωνίζεται ενάντια στην Ακροδεξιά στη Γαλλία.


Η δολοφονία του προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων: για μέρες οι δρόμοι της γαλλικής πρωτεύουσας αποκλείονταν από διαδηλωτές που ζητούσαν τη διάλυση ακροδεξιών ομάδων και ο Μερίκ έγινε σύμβολο του αντιφασιστικού κινήματος. Ηταν τρεις μήνες πριν από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα.

Ο Μερίκ βρισκόταν με φίλους του έξω από ένα κατάστημα ρούχων όταν έφτασε στο σημείο μια ομάδα νεαρών που είχαν τατουάζ με σβάστικες, φορούσαν μπλούζες με τα λογότυπα «Αίμα Τιμή» και «White Power» και, όπως αποδείχθηκε, βρίσκονταν «γύρω από τον πυρήνα» της Εθνικιστικής Επαναστατικής Νεολαίας (JNR).

Η JNR ιδρύθηκε το 1987 (και αναβίωσε το 2010) από τον Σερζ Αγιούμπ, αποτελούνταν από σκίνχεντ νεοναζί και λειτουργούσε ως τάγμα εφόδου του «Τρίτου Δρόμου», με τον οποίο είχαν και κοινό σύνθημα: Πίστη - Αγώνας - Υπακοή.

Πέντε εναντίον ενός

Οι δύο ομάδες αντάλλαξαν ύβρεις και, σύμφωνα με όσα κατέθεσε φίλος του Μερίκ, πέντε άτομα τους επιτέθηκαν και ένας, ο Εστεμπάν Μορίγιο, χτύπησε τον Μερίκ με σιδηρογροθιά. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της νεκροψίας, ο θάνατος του 18χρονου προήλθε από εγκεφαλική αιμορραγία από το δολοφονικό χτύπημα.

Τρία άτομα (ο 20χρονος Εστεμπάν Μορίγιο, ο 25χρονος Σαμουέλ Ντιφούρ και ο 29χρονος Αλεξάντρ Ερό) παραπέμφθηκαν σε δίκη αλλά γλίτωσαν τα ισόβια με το που τους απαγγέλθηκε η κατηγορία «για σωματική βλάβη που επέφερε θάνατο χωρίς πρόθεση».

Η απόφαση του δικαστηρίου ανακοινώθηκε πριν από μερικές εβδομάδες: ο Μορίγιο -που ομολόγησε ότι χτύπησε τον Μερίκ- καταδικάστηκε σε 11 χρόνια κάθειρξη, ο Ντιφούρ σε επτά και ο Ερό αθωώθηκε καθώς δεν αποδείχθηκε η συμμετοχή του στην επίθεση.

Ιδιαίτερα σημαντικός είναι ο τρόπος με τον οποίο έδρασαν οι Γάλλοι νεοναζί και αποδείχθηκε στο δικαστήριο: οι δράστες εμφανίστηκαν ξαφνικά, έφεραν διακριτικά, ήταν οπλισμένοι εναντίον άοπλων, επιτέθηκαν σε ιδεολογικούς αντιπάλους τους απρόκλητα και επικοινώνησαν με ανώτερό τους πριν και μετά την επίθεση. Δηλαδή, ακριβώς όπως δρα και η ναζιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής.

Σύμφωνα με την έρευνα του ανακριτή, ο ηγέτης της JNR, Σερζ Αγιούμπ, ενημερώθηκε στις 18.38 για το τι συνέβαινε έξω από το κατάστημα. Δύο λεπτά αργότερα οι δράστες πραγματοποίησαν την επίθεση ενώ -όπως σημείωσε στην αγόρευσή του ο εισαγγελέας- μπορούσαν να την αποφύγουν κατευθυνόμενοι από την άλλη πλευρά.

Στις 18.49, την ώρα που ο Μερίκ κείτεται στο έδαφος, ο Μορίγιο τηλεφώνησε στον Αγιούμπ και σε λιγότερο από μία ώρα οι δράστες πήγαν στο «Local», ιδιοκτήτης του οποίου είναι ο Αγιούμπ.

Ο Μορίγιο ήταν ο μόνος από τους δράστες που έμεινε στο μπαρ μέχρι τα μεσάνυχτα, ενώ οι υπόλοιποι είχαν φύγει από την πίσω πόρτα. Στις 23.15 ο Μορίγιο έλαβε μήνυμα στο κινητό του από τον Ντιφούρ που έγραφε: «Ρώτα τον Σερζ αν πρέπει να καθαρίσω το μπουφάν που είναι γεμάτο αίματα».

Οταν ανακρίθηκε από τις αρχές ο Αγιούμπ κατέθεσε ότι πληροφορήθηκε τον θάνατο του Μερίκ την επομένη της δολοφονίας από το ραδιόφωνο και ισχυρίστηκε ότι δεν γνωρίζει τους κατηγορουμένους, «ούτε είναι μέλη του ‘‘Τρίτου Δρόμου’’». Επρεπε να περάσουν δύο χρόνια για να αλλάξει την κατάθεσή του.

Στις 6 Μαρτίου 2015 παραδέχτηκε ότι οι δράστες τού τηλεφώνησαν πριν από τη σύγκρουση με τους αντιφασίστες, αλλά υποστήριξε ότι εκείνος τους συμβούλεψε να καλέσουν την αστυνομία και να φύγουν.

Ενώπιον της έδρας ήταν προκλητικός· υπερασπίστηκε τους κατηγορουμένους και προσπάθησε να δικαιολογήσει τη ναζιστική δικαιολογία πίσω από τη βία.


Κλεμάν Μερίκ: δολοφονήθηκε στις 5.6.2013 από Γάλλους νεοναζί | Παύλος Φύσσας: δολοφονήθηκε στις 18.09.2013 από τη ναζιστική Χρυσή Αυγή |
Από την άλλη πλευρά, οι καταθέσεις των φίλων του Μερίκ θυμίζουν πολύ τις καταθέσεις των φίλων του Φύσσα: «Ο Κλεμάν είναι νεκρός επειδή ήταν αντιφασίστας, επειδή αρνήθηκε να χαμηλώσει το βλέμμα του μπροστά τους. Αυτό που θέλουν να παρουσιάσουν σαν έναν καβγά δύο συμμοριών ήταν μια στυγνή δολοφονία με πολιτικό κίνητρο».

Το ίδιο μοιάζουν και οι δηλώσεις της μητέρας του Κλεμάν με εκείνες της Μάγδας Φύσσα: «Πλέον όλοι ξέρουν τι είναι ο Τρίτος Δρόμος, οι Εθνικιστικές Επαναστατικές Νεολαίες και ο ηγέτης τους. Εμείς δεν μπορούμε να πάρουμε πίσω το παιδί μας. Αυτό που έχει σημασία είναι να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε εναντίον του ναζισμού. Το χρωστάμε στην κοινωνία μας».

Ωστόσο, για τη δολοφονία του Κλεμάν στο εδώλιο κάθισαν μόνο οι φυσικοί αυτουργοί και ο Αγιούμπ, που θεωρούνταν ηθικός αυτουργός του εγκλήματος, προσήλθε στο δικαστήριο ως βασικός μάρτυρας υπεράσπισης των κατηγορουμένων, σε αντίθεση με τη δολοφονία του Παύλου που οδήγησε τελικά στη συσχέτιση των επιθέσεων της οργάνωσης φέρνοντας ενώπιον της Δικαιοσύνης 68 κατηγορουμένους, μεταξύ των οποίων 18 βουλευτές της Χρυσής Αυγής που δικάζονται για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης.

Η κινητοποίηση του τάγματος εφόδου στο Κερατσίνι το βράδυ της δολοφονίας του Παύλου, η συντεταγμένη άφιξη των μελών της οργάνωσης της Νίκαιας -που έχουν εκπαιδευτεί από τα ηγετικά στελέχη να σκοτώνουν, έχουν ορκιστεί πίστη στον Αρχηγό μέχρι θανάτου και ακολουθούν πιστά τις εντολές της ηγεσίας-, αυτός ο καλοκουρδισμένος μηχανισμός που δρα με τον ίδιο τρόπο σε όλες τις επιθέσεις της ναζιστικής οργάνωσης ήταν τελικά εκείνος που οδήγησε στο σκαμνί τον Αρχηγό Μιχαλολιάκο.
Διοικητική διάλυση

Μετά τη δολοφονία Μερίκ ο τότε υπουργός Εσωτερικών Εμανουέλ Βαλς διέταξε τη διοικητική διάλυση του «Τρίτου Δρόμου», της Εθνικιστικής Επαναστατικής Νεολαίας και της οργάνωσης «Επιθυμία για Ονειρο», υποστηρίζοντας ότι «είχαν τα χαρακτηριστικά ιδιωτικών πολιτοφυλακών» και η δράση τους συνιστούσε υποκίνηση σε «διακρίσεις, μίσος ή βία κατά προσώπου ή ομάδας ατόμων».

Μένει να δούμε τώρα ποια θα είναι η κατάληξη της Χρυσής Αυγής, η οποία δικάζεται ως εγκληματική οργάνωση για τη δολοφονία του Π. Φύσσα και για όλα τα υπόλοιπα εγκλήματά της.

Συντάκτης: 
Γιώτα Τέσση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου